Atentanti u Briselu : dupla igra Zapada

 
Skori događaji u Briselu, van svakog nagađanja postavljaju ozbiljno pitanje o efikasnosti obavještajnog evropskog sistema, koji se ispostavio kao pogrešan i na neki način otkriven. Nedostaci se danas pokušavaju sakriti prebacujući odgovornost na Brisel, kao jedini odgovorni za sigurnost glavnog evropskog grada, koji je i sjedište najvećih evropsko-atlantskih institucija. Niko ne misli da evropski biometrijski sistem, a posebno francuski sistem takozvani "fisches" sistem, ima mnogo nedostataka, zbog kojih su "sumnjivi građani" u stanju da se slobodno kreću između zemalja putem aerodroma a da ne budu identifikovani. Jasno je da ukidanje Šengena ne bi bilo od velike pomoći, uzimajući u obzir već postojeći problem kontrole biometrijskih dokumenata. 

Postoji i još jedna ozbiljna dilema koja se odnosi na "slobodnu trgovinu oružja" iz evropskih luka gdje je slobodna zona – kao što su Anvers, Hamburg, Roterdam i Marselj – prema ratnim žarištima, što ne uznemirava previše evropske vlasti, koje daju licence velikim kompanijama oružja bez detaljne kontrole. Ako uzmemo u obzir slučaj Tunisa, konglomerat ćelija Daeša na Mediteranu, vidljivo je da najsumnjiviji utovari oružja dolaze upravo iz Evrope. Jedan od najnovijih slučajeva, kao i najinteresantniji, jeste zaplijena kontejnera oružja u Nabulu koji je bio namjenjen belgijskom biznismenu (sadržao puške, ratnu municiju, dronove, opremu za ronjenje), registrovane kao "sportsko oružje". Prema izvoru tuniške carine, od 2013.godine u Tunis je stiglo oko 90 sumnjivih isporuka od strane evropskih kompanija, posebno iz Belgije i Francuske. 

Još zapanjujuće ali i interesantnije od posledice eksploziva „sa vijcima“ u Briselu, jeste sumnjiva isporuka koja je stigla na aerodrom u Tunisu iz SAD-a. Brigadni general tuniške carine je prvi upozorio, govoreći o "neposrednoj opasnosti" nakon otkrića tereta koji sadrži eksploziv, detonatore, pretis lonce napunjene vijcima i šarafima, eksplozivnim pojasevima i granatama. Tuniški general je prijavio i neodgovornost vlasti koji su prikrili taj događaj u periodu "vanrednog stanja". Kontejner je činio dio kargo špedicije iz Kalifornije koji je bio namijenjen Tunisu, sa međustanicom na Aerodromu Charles de Gaulle u Parizu, a "roba" je poslana dva puta (prvi put 270 kg 21.januara, i drugi put 1500 kg 23.januara). "Pretis lonac napunjen vijcima", slučajno su otkrili radnici FedEx koji su razvrstavali robu na pariškom aerodromu, i obavijestili su upravu firme, koja je utvrdila da se radi o "fiktivnim eksplozivnim napravama", namijenjenim Američkoj ambasadi za vojne vježbe. Suprotno, Ambasada SAD je negirala ikakvu povezanost sa tim slučajem, kao i da je taj tovar detonatora namijenjen njoj. Događaj, uprkos ozbiljnosti, nije bio objekat istrage od strane Uprave carina ili Ministarstva unutrašnjih poslova. 

Dakle, normalno je da se zapitamo zašto postoje ‘dupli standardi’ s obzirom da je ponekad dovoljna i sitnica da bi se organizovao napad protiv sumnjivih ćelija, bez ikakvog dokaza. Igrati se dvosmislenosti po pitanju tako osjetljivih tema samo doprinosi rastu sumnji u lojalnost Atlantskog saveza, posebno nakon što su Nikola Sarkozi i Dejvid Kamerun programirali bombardovanje Libije, pri potpisivanju koncesija za gas i uranijum. Da bi se dobila podrška Izraela, stvoreno je vjerovanje da bi "Nova Libija" priznala Izraelsku državu, i tako postala prva arapska zemlja koja je priznala. Danas, dok Italija traži da uloži više sredstava u predgrađe i edukativno formiranje stranaca, nalazimo se pred ratnim scenarijom koji ne dopušta bijeg. Činjenica je da su Francuska i Engleska, preko raznih Poslovnih komiteta, dozvolile plemenima stvaranje Države Tuareg da bi pokušale vratiti izgubljene koncesije nakon revolucije 2011.godine. Ta paralelna diplomatija neizbježno povećava podjelu između Alijanse, jer, potrebno je podsjetiti - Sud u Hagu postoji i čeka ko je počinio ozbiljne zločine. 

U svakom slučaju, želimo pozvati upućene da razmisle o onom što se desilo u Briselu, u nadi da se zaustavi i da dodatno ne eskalira situacija, što niko ne želi. Ako jedna teroristička ćelija odluči napasti "istorijski glavni grad" zbog tranzita bilo kojeg tipa trgovine i strateškog skloništa zbog neslaganja, to znači da su nekadašnji dogovori narušeni, i da neko unutar Alijanse igra duplu igru.