Apel 243: Zahtijevamo formiranje Nezavisne komisije za utvrđivanje posljedica NATO bombardovanja na zdravlje ljudi

Na dan 24. marta 2019. godine, ukupno 243 ugledna građanina Crne Gore, među kojima Mitropolit Amfilohije, vladike Joanikije, Kirilo i Metodije, 18 ljekara, 10 univerzitetskih profesora, 20 narodnih poslanika, gradonačelnik Budve Bato Carević, predsjednik SO Kotor Dragica Perović, potpredsjednici Opštine Herceg Novi Miloš Konjević i Danijela Đurović, potpredsjednik SO Berane Goran Kiković, predsjednik Udruženja književnika Crne Gore Novica Đurić, predsjednički kandidat opozicije na izborima 2018. – Mladen Bojanić, sportisti Andrija Prlainović i Ratko Drašković, režiser Danilo Bećković, glumac Slaviša Čurović, predsjednik Udruženja novinara Crne Gore Goran Ćetković, predsjednik Srbskog nacionalnog savjeta dr Momčilo Vuksanović, predsjednik Matice Boke Željko Komnenović i td, podržali su formiranje „Nezavisne komisije za utvrđivanje posljedica NATO bombardovanja na zdravlje ljudi“.

Broj 243 inicijalna podržavaoca Apela simbolično je determinisan datumom početka NATO agresije. Nakon upoznavanja javnosti sa sadržajem Apela, dokument će se proslijediti parlamentu i Ministarstvu zdravlja na dalje razmatranje i biće otvoren da ga potpišu svi zainteresovani građani, istakao je u komentaru za IN4S jedan od inicijatora Apela, Igor Damjanović.


Dio potpisnika Apela 243

Apel za formiranje „Nezavisne komisije za utvrđivanje posljedica NATO bombardovanja na zdravlje ljudi“

Navršava se 20 godina od NATO agresije na Srbiju i Crnu Goru. Prve NATO bombe u noći 24. marta 1999. godine lansirane su na teritoriju Crne Gore. U Danilovgradu je pala i prva žrtva agresije, vojnik Saša Stajić. Agresija NATO pakta predstavljala je prvo direktno kršenje međunarodnog prava na teritoriji Evrope od Drugog svjetskog rata.

Tokom 78 dana trajanja agresije na meti NATO avijacije našli su se škole, bolnice, putnički vozovi i autobusi, izbjegličke kolone, mostovi, pijace, privredni objekti, Ambasada NR Kine, zgrada RTS-a i mnogi drugi civilni objekti. Oko 4000 građana SRJ, od čega većina civili, izgubili su svoje živote.

Nevine žrtve NATO agresije, a posebno 79 djece, među kojima su Miroslav Knežević, Julijana Brudar i Olivera Maksimović stradali u Murinu, građani Crne Gore nikada ne smiju zaboraviti.

NATO žrtve bombarovanja u Murinu

Međutim, dodatno zabrinjava to što postoji osnovana sumnja da broj stradalih nije konačan i da su NATO bombe bačene na našu zemlju 1999. godine nastavile da i dalje ubijaju. Nije nikakva tajna da su ispaljene avio-bombe i krstareće rakete NATO-a bile punjene osiromašenim uranijumom i drugim visokotoksičnim supstancama, kao i da su prilikom bombardovanja određenih fabrika i infrastrukturnih objekata oslobođene druge opasne materije.