SLUČAJ STANOJEVIĆ: DA LI SE CIA U UKRAJINI KORISTI “UČK” UBICAMA PO HAIĆANSKOM MODELU !?

 

2004., Filip Goldberg postaje šef Američke misije u Prištini i glavni „oficir za vezu“ između šiptarske terorističke UČK i američke administracije. U isto vreme američki ambasador na Haitiju Džejms Foli organizije nasilnu smenu Aristidovog režima, ali pošto je politički pokret „Lavas“ bio isuviše popularan u narodu, trebalo ga je trajno ‘’politički’’ onesposobiti. To je bio „posao“ za Goldberga (tadašnjeg šefa američke misije u Prištini), koji organizuje dolazak tri okorela UČK terorista sa Kosova na Haiti, u ulozi ‘’instruktora’’ za Specijalne policijske haićanske jedinice (čitaj: eskadrone smrti). Oni im prenose svoje ‘’bogato iskustvo“ u likvidaciji političkih protivnika i terorisanju civilnog sganovništva. Neposredno po njihovom dolasku, preko hiljadu leševa nedužnih civila je osvanulo na Haićanskim ulicama. Svaki budući politički otpor je brutalno slomljen… Korišćenje šiptarskih UČK terorista u gornjem slučaju, je dokumentovano od strane Haićanske štampe: Haiti Progress i Flash Point (Nov.19,2004), ali najozbiljnija optužba o Američkom učešću u Haićanskom puču je izveštaj same američke agencije USAID, iz Septembra 2004.

 

 

Iza paravana humanitarne agencije se krije ekspozitura CIA-e

Suprotno izjavama vodećih NATO zvaničnika da je Kosovo bio presedan zbog ‘’humanitirnih’’ razloga, obelodanjeni dokumenti dokazuju da je Kosovo u stvari bilo probni poligon za široku primenu tajnog američkog modela destabilizacije i dezintegracije mnogih drugih nezavisnih zemalja širom sveta, koje predstavljaju smetnju američkoj i NATO ekspanziji.

 

Svakako da takva praksa nije nova, niti nepoznata američkoj „predatorskoj naciji“ – počevši od upotrebe nuklearnog oružja protiv japanskog civilnog stanovništva, terorisanja i genocida prema vijetnamskoj naciji… slede: Panama, Grenada, Nikaragva, Haiti, Irak, Afganistan… lista je suviše dugačka za nabrajanje. Sve te zemlje su na svojoj koži itekako osetile ‘’američku demokratiju’’.

 

Ono što je novo u upotrebi takozvanog ‘’Kosovskog modela’’, jeste to da je Američka administracija ovaj put odlučila da u takvim ilegalnim i potencijalno kompromitujućim aktivnostima protiv suverenih država koristi (kao paravan za vlastite državne ilegalne aktivnosti) civilne vojne kontraktore, i razne druge ‘’civilne humanitarne agencije’’ i takozvane nezavisne nevladine organizacije (NVO), kao i domaću petu kolonu u zemljama koje se nađu na meti tih aktivnosti (uglavnom u vidu raznih ‘’humanitirnih fondova’’, ili ‘’nezavisnih medija’’, čiji je cilj da vode propagandni rat protiv države domaćina i oblikuju javno mnenje za potrebe zapadnih gospodara, a zajednički kohezioni faktor im je ‘’američki dolar’’ – ovih dana smo svi svedoci takve ogoljene neprijateljske aktivnosti na domaćoj srbskoj političkoj i medijskoj sceni).

 

 

Primeri nekih vodećih Američkih ‘’civilnih’’ agencija koje su preuzele mnoge funkcije koje su ranije bile ekskluzivno u domenu CIA, Pentagona i srodnih državnih službi su:

 

 

 

„NED“ je stvorila Reganova administracija davne 1983. Neki „visoko profilni“ primeri ilegalne aktivnosti te agencije su:

 

 

Ovde je sve to rađeno pod maskom navodno nevladinih agencija (NVO), da bi se izbegla međunarodna politička i pravna odgovornost za dela koja „defakto“ konstituišu ratne zločine, genocid, kao i povrede Ženevske i drugih međunarodnih konvencija.

 

 

Predsednik Haitija, Žan B. Aristid- pored američkih “humanitaraca” njega su “uklanjali” i šiptarski teroristi…

Tokom 2003. na Haitiju, demokratski izabran predsednik Aristid i njegov (u narodu široko prihvaćen) politički pokret „Lavas“ postali su smetnja američkim interesima u tom delu sveta.

 

Džejms Foli (većini nas poznat kao predstavnik za štampu američke vlade, u vreme NATO bombardovanja Srbije) postaje američki ambasador na Haitiju. U isto vreme na Haitiju se „iznenada“ pojavljuje famozni Filip Goldberg, čija će uloga u toj siromašnoj, ali za Ameriku strateški važnoj zemlji, postati jasnija u kasnijem tekstu. U ovom konkretnom slučaju uloga Folija i Goldberga je bila nasilna promena Aristidovog i uspostavljanje pro-američkog režima na Haitiju.

 

2004., Filip Goldberg postaje šef Američke misije u Prištini i glavni „oficir za vezu“ između šiptarske terorističke UČK i američke administracije.

 

U isto vreme američki ambasador na Haitiju Džejms Foli organizije nasilnu smenu Aristidovog režima, ali pošto je politički pokret „Lavas“ bio isuviše popularan u narodu, trebalo ga je trajno ‘’politički’’ onesposobiti.

 

To je bio „posao“ za Goldberga (tadašnjeg šefa američke misije u Prištini), koji organizuje dolazak tri okorela UČK terorista sa Kosova na Haiti, u ulozi ‘’instruktora’’ za Specijalne policijske haićanske jedinice (čitaj: eskadrone smrti). Oni im prenose svoje ‘’bogato iskustvo“ u likvidaciji političkih protivnika i terorisanju civilnog sganovništva. Neposredno po njihovom dolasku, preko hiljadu leševa nedužnih civila je osvanulo na Haićanskim ulicama. Svaki budući politički otpor je brutalno slomljen…

 

Korišćenje šiptarskih UČK terorista u gornjem slučaju, je dokumentovano od strane Haićanske štampe: Haiti Progress i Flash Point (Nov.19,2004), ali najozbiljnija optužba o Američkom učešću u Haićanskom puču je izveštaj same američke agencije USAID, iz Septembra 2004.

1101871990.-te, u američkom „stejt departmentu“ se pojavljuje savetnik Filip Goldberg, koji kasnije postaje ambasador. Goldbergov resor su bile subverzivne obaveštajno-vojne akcije prema tada, još uvek međunarodno priznatoj članici UN, SR Jugoslaviji.

 

1991.-ve Savet Evrope otvoreno podržava nasilnu secesiju Slovenije i Hrvatske od Jugoslavije.

 

U junu te iste godine, kada JNA pokušava da ispuni svoju ustavnu obavezu i zaštiti ustavni poredak i teritorijalni integritet Jugoslavije, isti Evropski Savet pretnjom ekonomskim i političkim sankcijama, zaustavlja (privremeno) intervenciju JNA- što će omogućiti separatističkim republikama da se regrupišu i dodatno organizuju za krvavu secesiju.

 

Te iste godine, Američki ambasador u Jugoslaviji Cimerman, u intervjuu nemačkim medijima, otvoreno iznosi saznanja o nemačkom direktnom uplivu u secesiju Hrvatske od Jugoslavije. Ambasador Cimerman iznosi precizne podatke o dnevnim kontaktima tada nemačkog ministra inostranih poslova Genšera i hrvatskog ministarstva inostranih poslova.

 

U decembru 1991., Nemačka zvanično priznaje secesiju Slovenije i Hrvatske i otvara ambasade u Zagrebu i Ljubljani, na teritoriji tada još uvek međunarodno priznate Jugoslavije. Pored toga što taj potez daje veliku moralnu podršku separatistima, Nemačka takođe počinje ubrzano ilegalno snabdevanje separatista naoružanjem iz svog (uglavnom bivšeg istočno-nemačkog) arsenala, kao i tajne obaveštajno-vojne aktivnosti na teritoriji suverene Jugoslavije.

 

1994., gore pomenuti Filip Goldberg postaje zadužen za američke subverzivne obaveštajno-vojne operacije u Bosni, i u tom radu tesno sarađuje sa američkim specijalnim izaslanikom Ričardom Holbrukom.

 

1995., Filip Goldberg postaje Šef američkog administrativnog osoblja prilikom pregovora o sudbini Bosne u Dejtonu!?

 

1996., Filip Goldberg postaje Specijalni Asistent zameniku američkog državnog sekretara Strobu Talbotu. Gospodin Talbot je zajedno sa američkom državnom sekretarkom Madlejn Olbrajt bio jedan od vodećih arhitekata rata protiv Srbije u 1999-oj.

 

2004., Filip Goldberg postaje šef Američke misije u Prištini i glavni „oficir za vezu“ između šiptarske terorističke UČK i američke administracije. U isto vreme američki ambasador na Haitiju Džejms Foli organizije nasilnu smenu Aristidovog režima, ali pošto je politički pokret „Lavas“ bio isuviše popularan u narodu, trebalo ga je trajno ‘’politički’’ onesposobiti- Foli poziva Goldberga da dovede UČK teroriste na Haiti, u fukciji nasilnog obaranja režima demokratski izabranog predsednika Aristida…

 

2007, američki ambasador Filip Goldberg je proteran iz Bolivije zbog pokušaja organizovanja atentata na Huga Čaveza, predsednika Venecuele. Protiv njega je takođe pokrenut postupak zbog “balkanizacije” Bolivije gde je  u sprezi sa sa desničarima i nekim hrvatskim kapitalistima (verovatno potomcima ustaške emigracije) radio na etničkim podelama i izazivanju građanskog rata u toj zemlji...
 

2004., Filip Goldberg postaje šef Američke misije u Prištini i glavni „oficir za vezu“ između šiptarske terorističke UČK i američke administracije. U isto vreme američki ambasador na Haitiju Džejms Foli organizije nasilnu smenu Aristidovog režima, ali pošto je politički pokret „Lavas“ bio isuviše popularan u narodu, trebalo ga je trajno ‘’politički’’ onesposobiti. To je bio „posao“ za Goldberga (tadašnjeg šefa američke misije u Prištini), koji organizuje dolazak tri okorela UČK terorista sa Kosova na Haiti, u ulozi ‘’instruktora’’ za Specijalne policijske haićanske jedinice (čitaj: eskadrone smrti). Oni im prenose svoje ‘’bogato iskustvo“ u likvidaciji političkih protivnika i terorisanju civilnog sganovništva. Neposredno po njihovom dolasku, preko hiljadu leševa nedužnih civila je osvanulo na Haićanskim ulicama. Svaki budući politički otpor je brutalno slomljen… Korišćenje šiptarskih UČK terorista u gornjem slučaju, je dokumentovano od strane Haićanske štampe: Haiti Progress i Flash Point (Nov.19,2004), ali najozbiljnija optužba o Američkom učešću u Haićanskom puču je izveštaj same američke agencije USAID, iz Septembra 2004.