Klinički centar zreo za kliničko ispitivanje

Zdravstvene ustanove su i u gubicima i u kreditima čiji iznosi zavise samo od veličine institucije. Po oba parametra Klinički centar u Banjaluci je ubjedljivo prvi. Za šest godina koliko se navodno gradi ovaj Škrbićev (Ranko) "Skadar na Bojani" nije se maklo dalje od početka, ali su desetine miliona kreditnih sredstava opteretile i ustanovu i budžet. Prošlu godinu ova najveća zdravstvena ustanova u RS završila je sa 20 miliona maraka gubitka, koliko se dugovalo i dobavljačima. Eksperimentisanje sa novim sistemom bodovanja, po kome je veći obim usluga trebao da donese i više novca pokazao se kontraproduktivnim do te mjere da su ljekari konstatovali da bi pozitivno poslovali samo kada ne bi ništa radili. Ali, kao i u slučaju svih javnih preduzeća ni u Kliničkom centru ni u ministarstvu niko i ne pominje odgovornost za ogromne promašaje i tome srazmjernu štetu. Nesporni je utvrđeno da je ovakvom epilogu šestogodišnjeg ministrovanja Ranka Škrbića kumovalo javno-privatno partnerstvo kao model po kome je sve profitablno izvučeno iz javnog sektora, predato u privatne ruke u kojima i završavaju desetine miliona maraka Fonda zdravstva na godišnjem nivou. Zato su i dijaliza i radioterapija velikodušno i ortački ustupljeni privatnim kompanijama. U svakoj uređenoj zemlji ovakve činjenice bi bile zvono za uzbunu, ali tamo gdje je vladavina kontinuiteta kontinuirano se nastavlja sa iracionalnom i štetočinskom praksom nepotizma i partijskog zapošljavanja. Tako je novo rukovodstvo u prva tri mjeseca ove godine primilo u Klinički centar 79 radnika ali skoro polovina, njih 32 zaposjelo je stolice u nemedicinskom sektoru. Dok traje proces odliva ljekara iz Srpske pri čemu vlast ne čini niša da stručni kadar zadrži, nikom potrebna birokratija se množi prostom stranačkom diobom. Tako su u prvom kvartalu ove godine u Kliničkom centru već nadmašili ukupne prošlogodišnje rezultate kada su primili 52 radnika i među njima 13 nemedicinske strukture.