Podgorica: „Ne zaboravljamo“ – Ne opraštamo NATO agresiju

U Podgorici će 24. marta, povodom godišnjice početka NATO agresije na SR Jugoslaviju, biti održan veliki narodni skup.

Tog 24. marta 1999. godine iz Avijana u Italiji krenuo je let „Milosrdnog anđela”, čime je započela NATO agresija protiv Savezne Republike Jugoslavije.

Epilog dejstvovanja „Milosrdnog anđela” poslije 78 dana nezapamćene agresije na suverenu i međunarodno priznatu zemlju, bio je 30.000 vazdušnih naleta, 50.000 ispaljenih razornih projektila i oko tri hiljade ugašenih ljudskih života. Ranjeno je 12.500 stanovnika, a ogromna materijalna šteta načinjena je na brojnim vojnim i civilnim objektima, školama, zdravstvenim centrima, spomenicima kulture, medijskim kućama. NATO avioni i rakete nisu štedjeli ništa. I nikoga.

Organizatori skupa u Podgorici su političke stranke, ratni veterani, nestranačke organizacije i nevladina udruženja koja se protive ulasku Crne Gore u Sjeveroatlantski vojni savez. Moto skupa je: „Ne zaboravljamo!“, a održaće se u četvrtak, na Trgu Republike, s početkom u 20 časova.

„Ne zaboravljamo ubijenu djecu, stradale majke, poginule očeve, porušene mostove, srušene škole, zagađene šume, rijeke i jezera, otetu mladost, ukradene živote. Ne zaboravljamo posljedice radijacije koje i danas uzimaju danak životu. Ne zaboravljamo rat, jer želimo mir, ne zaboravljamo smrt, jer želimo život, ne zaboravljamo prošlost, jer želimo budućnost“, saopštili su organizatori skupa.

Podsjećamo da je tokom agresije Alijanse u Crnoj Gori je stradalo 10 osoba, među kojima i troje djece. Krvavi epilog NATO bombardovanja Srbije i Crne Gore bio je oko 3.000 ugašenih života.  Prvog dana napada pala je i prva žrtva -  devetnaestogodišnji Saša Stajić iz Beograda, koji je poginuo na ratnoj straži u krugu kasarne „Milovan Šaranović” u Danilovgradu.

Dan 30. april 1999. godine ostaće upamćen kao jedan od najkrvavijih datuma u novijoj istoriji Crne Gore, kada je bombardovano Murino i kada je stradalo najviše civila tokom te agresije. Stradalo je šest nevinih građana. Život su izgubila djeca: četrnaestogodišnji Miroslav Knežević (1985), trinaestogodišnja Olivera Maksimović (1986) i desetogodišnja Julija Brudar (1989). U napadu su stradali i Vukić Vuletić (1953), Milka Kočanović (1930) i Manojlo Komatina (1927).

Žrtve iz Crne Gore i stradale na teritoriji Republike Crne Gore

Miroslav Knežević, Olivera Maksimović, Julija Brudar, Vukić Vuletić, Milka Kočanović, Manojlo Komatina, Saša Stajić, Avramović Marko, Bjelanović Dragan, Filipović Saša, Krvavac Milomir, Džuver Božo, Kandić Marinko, Ralević Marko, Lazarević Ranko, Mirjačić Goran, Maraš Njegomir, Tadić Aćim, Cimbaljević Đorđije, Riso Mario, Mujović Zlatko, Petrić Dejan, Popović Simo, Vojvodić Danilo, Leovac Predrag, Božović Miroslav, Beloica Ljubodrag, Đurović Slavko, Guberinić Miodrag, Tomović Zvonimir, Otašević Jovan, Šćekić Radule, Komnenović Petar, Tešović Vukoman, Kontić Milan, Marković Božidarka, Lakićević Srđan, Madžgalj Branislav, Trifunović Novo, Bošković Željko, Vuković Ranko, Nikić Žarko, Mašković Darko, Jelić Milorad, Perović Aleksandar, Fatić Zoran, Ličina Safet, Jovović Veselin, Čupić Branko, Vidaković Mihailo, Jokić Ljubiša, Vujadinović Radovan, Popović Vitomir, Bojović Đurko, ..

Bombardovanje SR Jugoslavije završeno je 10. juna 1999.