Pravoslavni praznici

Sveti sveštenomučenik Platon

UPLITANJEM imena sveštenomučenika Platona u novoprosijavši vijenac slave Gospodnje, sazdan od velikih i bogoljubivih ljudi, još jednom je potvrđeno da Bog nikad ne zaboravlja ugodnike svoje.

Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, od 21. maja 2000. godine, episkop banjolučki Platon (Jovanović) proglašen je za sveštenomučenika Srpske pravoslavne crkve. Već naredne godine, ime svetog Platona upisano je u pravoslavni kalendar 5. maja, na dan njegove mučeničke smrti i od tada se svake godine slavi.

Sveti sveštenomučenik Platon, kršteno ime Milivoje, rođen je u Beogradu 29. septembra 1874. godine od oca Ilije Jovanovića, Trebinjca, srpskog oficira, i majke Jelene, iz Foče. Zamonašen je u trećem razredu Bogoslovije „Sveti Sava“ u Beogradu i na postrigu dobio ime Platon. U Moskvi je završio duhovnu akademiju 1901. godine.

Krajem 1939. godine vladika Platon izabran je za episkopa upražnjene Eparhije banjalučke. Na tronu episkopa banjolučkog bio je od 1. oktobra 1940. godine, do svoje mučeničke smrti, 5. maja 1941. godine, kada su ga ustaše odvele na obale rijeke Vrbanje nedaleko od Banje Luke, gdje je pretrpio strašna mučenja, a potom ubijen i bačen u rijeku. Voda je donijela njegovo unakaženo tijelo u Vrbas. Danas mošti svetog sveštenomučenika Platona počivaju u kivotu pred oltarom Sabornog hrama Svete trojice u Banjoj Luci, gdje vjernici svakodnevno dolaze da mu se poklone.

Sveti Georgije -Đurđevdan
SVETITELJ kojeg vjernici Srpske pravoslavne crkve proslavljaju 6. maja po novom, odnosno, 23. aprila po starom kalendaru, sveti Georgije-Đorđe (Đurđe) bio je sin bogatih i otmjenih roditelja iz Bejruta.

Izučio je sve škole i stekao najviše obrazovanje. Kao veoma lijep i stasit mladić, uživao je naklonost cara Dioklecijana, koji ga je, još u mladosti proizveo za tribuna, a docnije i za starješinu hiljadu vojnika.

Vaspitan kao hrišćanin, Georgije nije mogao da uživa u slavi, gledajući istovremeno stalne progone i mučenja nevinih hrišćana. Idući stopama Hristovim, on je razdao svoje imanje siromašnima i riješio da javno stane u odbranu hrišćana. Čuvši jednom na sudu nepravednu presudu protiv hrišćana, Georgije ustade protiv cara i njegovih doglavnika. To silno razbjesni Diklecijana, koji naredi da njegovog dotadašnjeg miljenika bace u tamnicu i izlože najgorim mučenjima. Georgije, ipak, ne pristade da se odrekne vjere.

Tamnica u koju je bio zatvoren postala je škola vjere, gdje su mnogi nevjernici dolazili da prime hrišćanstvo, među kojima i sama carica Aleksandra, supruga Dioklecijanova.

Ne mogavši ni najtežim mukama da natjera Georgija da se odrekne Hrista, car naredi da se on pogubi mačem. Desilo se to 23. aprila 303. godine. Sa Georgijem je pogubljena i carica Aleksandra.

Sveti velikomučenik Georgije naziva se i Pobjedonosac, jer je odnio pobjedu nad mučiteljima i svojim stradanjem obratio mnoge u hrišćanstvo.

Legenda kaže da je sveti Georgije, u predjelima Lidije, ubio aždaju, koju su mnogobošci smatrali svojim bogom i prinosili joj žrtve.