Lokalna vlast u Srebrenici potpuno obespravila srpsko stanovništvo

NISU Ratkovići jedino srebreničko srpsko selo, do kojeg još uvijek nisu stigli raznorazni donatori i predstavnici lokalne bošnjačke vlasti.

Milun Petrović iz Krnjića tvrdi da je u ovom selu i susjednim Postolju i Podridu, obnovljeno samo pet-šest kuća, od predratnih blizu stotinu.

- U Blažijevićima, Klekovićima, Pribojevićima i Gođevićima nije obnovljena nijedna srpska kuća - veli Radojko Milić iz Pribojevića, ističući da je on nekoliko puta pokušavao da dođe do Malkića, kako bi sa njim razgovarao o problemu povratka Srba u ovu opštinu.

- Uvijek je bio zauzet ili imao "pametnija posla". Tako su mi govorili njegovi saradnici. Nema nama života sa ovakvom lokalnom vlašću - ogorčeno priča Milić.

Ništa bolje stanje nije ni u mjesnoj zajednici Osat, u kojoj je obnovljeno samo pet srpskih kuća.

Da u ovoj opštini niko ne kontroliše lokalnu vlast, niti aktivnosti, koje njeni bošnjački predstavnici samoinicijativno preduzimaju, potvrđuju mnogobrojni primjeri.

- U Srebrenici se otvaraju firme, čija su sjedišta u Federaciji BiH. Kada ne budu imali ekonomski interes i priliku da zloupotrebom naziva Srebrenice steknu veliki profit, vlasnici tih firmi ovdje će brzo zatvoriti svoje ispostave i otići.

Podržavam preduzeća, koja imaju ozbiljne programe i sjedište u Srebrenici, jer se u njima mogu zaposliti ljudi koji žive na području ove opštine - istakao je Radomir Pavlović.

Govoreći o diskriminatorskom odnosu bošnjačke vlasti prema srpskom narodu, on je naveo način trošenja novca iz opštinske kase.

- Diskriminacija se ogleda i u stimulisanju kadrova, jer se za Bošnjake - zaposlene u policiji i prosvjeti, kao i medicinskom osoblju - sredstva izdvajaju iz budžeta opštine. Iz te kase se izdvajaju i sredstva za kupovinu lijekova, koje dobijaju samo povratnici Bošnjaci - podvukao je Pavlović.

Prema saznanjima "Glasa Srpske", u Srebrenici je na svakih stotinu slobodnih radnih mjesta, 80 unaprijed "rezervisano" za Bošnjake. Prilikom svake dosadašnje raspodjele poljoprivrednih mašina i mehanizacije, Srbima je dodjeljivano najviše pet odsto.

Nije poznato ko je i zašto srebreničkim Srbima uskratio status povratnika, kada se dobro zna da su Srbi u maju 1992. godine protjerani sa svojih ognjišta i da su se vratili na njihova zgarišta četiri godine kasnije.

Slučajno ili ne, Bošnjaci su se počeli vraćati u Srebrenicu, takođe, četiri godine pošto su je napustili.

Međutim, isti ti Bošnjaci dobili su status povratnika, jer su na njemu, nažalost, insistirali i lokalna vlast i međunarodna zajednica.

Srbima preostaje još samo nada da će Vlada Republike Srpske nastaviti da realizuje započete projekte na obnovi infrastrukture u njihovim selima. Jedino to bi, koliko-toliko, ispravilo nepravdu, koja se godinama čini prema Srbima u Srebrenici.

Iako predstavljaju većinsko stanovništvo u ovoj opštini, Srbi u Srebrenici imaju prava kao etnička manjina...

BARAKE

Srebrenica je jedina opština u Republici Srpskoj, u kojoj srpski beskućnici žive u kolektivnim smještajima. U naselju Baratova, na ulazu u grad, u barakama još živi više od pedeset Srba.

- Nemamo kuda odavde - očajna je Slađana Sekulić iz Ratkovića, koja sa suprugom Miloradom, koji je predratni invalid, i dvoje djece već pet godina živi u baraci. Kaže da je ovdje došla sa devetomjesečnom kćerkom Bojanom i da je poslije nekoliko mjeseci rodila sina Bojana.