Koliko košta žena iz srednje Azije?

U Srednjoj Aziji su sve popularniji brakovi gde su neveste otkupljene. Pri tome raste i visina otkupa. Na primer, sada se može otkupiti turkmenska devojka, za 10 hiljada dolara, a dobro obrazovanje samo povećava njenu cenu. Izgleda da su devojke iz azijatskih porodica  dobri investicioni projekti, a tradicionalni miraz- zalog čvrstog braka.

U Srednjoj Aziji, najpopularnije su devojke iz jugo-istočne Azije. Radi se o tome da tamo ima mnogo više muškaraca nego žena, a zbog široko raspotranjene prakse abortusa ako žena nosi devojčicu. Devojčice se smatraju ekonomskim opterećenjem za porodicu. No, isto tako, sa jačanjem ekonomije u zemlji, menjaju se i prioriteti. Dobrostojeći stanovnici Malezije i Indonezije traže buduće supruge na prostorima bivšeg SSSR-a, govori orijentalista Dmitrij Verhoturov.

„U jugo-istočnoj Aziji postoje budističke i muslimanske zemlje.  Muslimanske zemlje Bruneji, Malezija, Indonezija razvijaju prilično intenzivne veze sa srednjom Azijom. Recimo, mladoženje iz Indonezije, rado se odlučuju za brak sa devojkama iz Uzbekistana.“

Inostrane mladoženje radije uzimaju devojke sa dobrim obrazovanjem. A roditelji budućih nevesti, čine sve kako bi svojim kćerima omogućili dobar život, te ih podstiču da uče strane jezike. Ne treba zaboraviti ni na otkup. Često novac koji porodica mladoženje daruje porodici neveste za vreme svadbe, omogućava da braća i sestre neveste mogu lepo da žive, govori stariji naučni saradnik  Centra za izučavanje civilizacija i religija RAN Naima Nafljaševa.

„Kod mnogih naroda, otkup je kompenzacija porodice neveste za njeno vaspitanje i za to što njena porodica gubi „radnu snagu“. To je plata roditeljima neveste. Kod muslimanskih naroda, miraz je podeljen na dva dela. Prvi deo- to je upravo novac koji se daje roditeljima neveste. A drugi deo- novac koji se daje devojci za slučaj razvoda ili smrti supružnika. To su novci za nju, kojima ona može da raspolaže po sopstvenom nahođenju. Ona ih može položiti u banku, započeti svoj biznis ili kupiti nepokretnost.“

Takvi brakovi „po računu“ smatraju se prilično čvrstim: procenat razvoda takvih porodica je nizak. Ipak, ne opravdavaju svi ovu tradiciju otkupa neveste. Na primer, u Tadžikistanu, postoji zakon koji ograničava visinu otkupa do 800 dolara. Zbog teške ekonomske situaciji u zemlji, mnogi ne mogu sebi da dozvole otkup neveste od nekoliko hiljada dolara. ALi, u tom slučaju stupa na scenu drugi stari narodni običaj: siromašni momak može da ukrade nevestu.