Godine ljubavi i dobrote

 
Juče se navršilo sedamnaest punih godina otkako je u tron srpskih patrijaraha uveden patrijarh Pavle.

Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve na izbornom zasjedanju održanom 1. decembra 1990. godine u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu izabrao za 44. patrijarha episkopa raško-prizrenskog Pavla (Stojčevića), koji je ustoličen 2. decembra u Sabornoj crkvi.

Patrijarh Pavle (mirsko ime Gojko) rođen je na Usekovanje, 11. septembra 1914. godine u selu Kućanci, Slavonija. Gimnaziju je završio u Beogradu, Bogosloviju u Sarajevu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu.

Kao prognanik i izbjeglica u vrijeme Drugog svjetskog rata bio je u manastiru Svete trojice u Ovčaru. Bio je i vjeroučitelj djece izbjeglica.

Zamonašen je u manastiru Blagoveštenje 1948. godine, kada je i rukopoložen u čin jerođakona. Od 1949. do 1955. sabrat je manastira Rače gdje vrši razna poslušanija. U čin jeromonaha rukopoložen je 1954, protosinđel je postao iste te godine, a arhimandrit 1957. U Atini je bio na postdiplomskim studijama od 1955. do 1957. godine. Za episkopa raško-prizrenskog izabran je 29. maja 1957. i hirotonisan u beogradskoj Sabornoj crkvi.

U raško-prizrenskoj eparhiji gradi nove hramove, obnavlja stare i porušene, često putuje, obilazi i služi u svim mjestima ove svoje eparhije. Bavi se i naučnim radom, objavljuje radove, povremeno drži predavanja.

Za četrdeset četvrtog patrijarha srpskog izabran je od Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve 1. decembra 1990. godine. Ustoličen je u nedjelju, 2. decembra 1990. godine u Sabornoj crkvi u Beogradu, a u drevni presto srpskih patrijaraha ustoličen je u manastiru Pećke patrijaršije, 22. maja 1994. godine. U SPC sjećaju se vremena i okolnosti kada je na vanrednom zasjedanju Arhijerejskog sabora Srpske paravoslavne crkeve izabran episkop Pavle.

Bilo je to pod predsjedništvom Njegovog visokopreosveštenstva mitropolita zagrebačko-ljubljanskog G. Jovana, zamjenika Njegove svetosti patrijarha srpskog G. Germana, a potom novoizabranog patrijarha srpskog, Njegove svetosti g. Pavla, održano u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu, u vremenu od 30. novembra do 6. decembra 1990. godine.

Vanredno zasjedanje Svetog arhijerejskog sabora pretvorilo se u zasjedanje Izbornog sabora za izbor patrijarha srpskog, zbog dugotrajne teške bolesti dokazane nemoći Njegove svetosti patrijarha srpskog g. Germana, potrvđene stručnim nalazom Konzilijuma ljekara Vojnomedicinske akademije u Beogradu. Izrazivši toplu blagodarnost Njegovoj svetosti patrijarhu g. Germanu za njegovo dugogodišnje požrtvovano služenje na prestolu Svetog Save, Sabor je razriješio našeg teško oboljelog patrijarha svih patrijaraških dužnosti i obaveza. Zatim je Sabor, tajnim glasanjem izabrao trojicu kandidata, a onda je na apostolski način, žrijebom, konačni izbor pao na episkopa raško-prizrenskog G. Pavla.

U svojoj pristupnoj besjedi novi patrijarh je uputio vjerujućem srpskom pravoslavnom narodu, pravoslavnoj vaseljeni, hrišćanskom svijetu i svim ljudima dobre volje poruku mira i ljubavi.