Prema Evrostatu, kraj s krajem (doslovno) jedva sastavlja deset posto Evropljana, a još deset odsto populacije živi u domaćinstvima u kojima su odrasli nezaposleni ili minimalno koriste radni potencijal.
Vest proteklih dana nije pitanje početka pregovora Srbije sa EU, niti stavovi Nemačke i Velike Britanije o tom pitanju. Nisu to bili ni protesti u Kijevu, ni predstojeći izbori u Srbskoj naprednoj stranci, ni Stanijini rani radovi objavljeni na nekoj od društvenih mreža.
Vest nedelje emitovao je elektronski bilten EU u Srbiji „Evroaktiv“, pozivajući se na zvanične podatke Evrostata, generalnog direktorata Evropske komisije za statistiku, sa sedištem u Luksemburgu. Adresa kojoj vredi verovati, ali u ovakvim slučajevima potpuno „neinteresantna“ srbskim medijima.
Ukratko, podaci Evrostata govore da je rizikom siromaštva 2012. godine bilo zahvaćeno 124,5 miliona ljudi u EU, odnosno bezmalo četvrtina njene populacije. U Bugarskoj siromaštvo, odnosno „socijalna isključenost“ kako se to u Briselu uobičajava reći, preti polovini stanovništva, a u Holandiji i Češkoj svakom sedmom građaninu.
U izuzetno lošoj materijalnoj situaciji tokom 2012. živelo je deset odsto populacije EU. U toj grupi su ljudi koji ne mogu da zadovolje najmanje četiri od devet pokazatelja izuzetno slabog materijalnog stanja, u koje se ubrajaju oni koji ne mogu da plaćaju račune, odu sedam dana na odmor, zagreju stanove, nemaju televizor, ne jedu meso ili adekvatne proteine.
Udeo takvih građana EU kreće se od samo procenat u Luksemburgu i Švedskoj, preko 2 odsto u Holandiji, 3 u Danskoj i Finskoj i 4 u Austriji, do 44 odsto u Bugarskoj, 30 u Rumuniji i 26 posto u Letoniji i Mađarskoj.
Spisak zemalja sa potencijalno najugroženijim stanovništvom dalje izgleda ovako: u Rumuniji je socijalno ugroženo 42 odsto ljudi, u Letoniji 37, Grčkoj 35, u Holandiji i Češkoj po 15, Finskoj 17, Švedskoj i Luksemburgu 18 posto ljudi.
Podaci Evrostata pokazuju i da deset posto stanovnika EU jedva sastavlja kraj s krajem, čemu traba dodati još deset posto stanovništva koje živi u domaćinstvima u kojima su, kako je objavljeno, odrasli nezaposleni ili koriste minimalan deo radnog potencijala.
Hrvatska ima najveći udeo ljudi koji žive u domaćinstvima u kojima odrasli ne rade koliko mogu (16%) a slede Španija, Grčka i Belgija sa 14% dok su na drugom kraju Luksemburg i Kipar (6%). Gledano prema sva tri elementa koja doprinose riziku od siromaštva, kako navodi Evroaktiv, 17 odsto populacije EU živi u domaćinstvima čiji su prihodi ispod granice siromaštva, a koja iznosi 60 posto nacionalnog proseka.
Podaci Evrostata pokazali su i da svaki deseti stanovnik EU starosti do 59 godina živi u domaćinstvima u kojima odrasli (18 do 59 godina, isključujući studente) koriste manje od 20% radnog potencijala.
Evropska statistička služba navodi da je stopa rizika od siromaštva relativna i da se granice siromaštva razlikuju od članice do članice, kao i da su te granice u brojnim zemljama EU spuštene poslednjih godina zbog ekonomske krize, dodajući da je smanjenje broja ljudi kojima preti siromaštvo ili socijalna isključenost u EU jedan od ključnih ciljeva strategije Evropa 2020.
Jedini pristojan prilog na ovu, posmatrano iz srpske vizure tragikomičnu temu objavila je pre tri dana televizijska stanica „Raša tudej“, konstatujući da italijanska ekonomija prolazi kroz najdužu recesiju posle Drugog svetskog rata, sa preko 12 odsto nezaposlenih i sa oko 40 odsto mladih koji nemaju posao, a zvaničnih podataka o beskućnicima nema. Kada se svi ovi podaci pročitaju, ostaje jedno jedino pitanje: gde to Srbija traži utočište i naravno zašto?
