Zaboravljen Hercegov put

Srpsko Goražde – Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika BiH je kompleks srednjovekovnog grada – zamka Samobor kod Ustiprače –proglasila ugroženim nacionalnim spomenikom tek 2006. godine, iz čisto administrativnog propusta, iako je reč o izuzetno značajnom kulturno-istorijskom spomeniku iz srednjovekovnog perioda. Premda su potom najavljeni ozbiljniji konzervatorski radovi i njegova kompletna revitalizacija, to, očigledno, čeka neka finansijski bolja vremena.

Kompleks srednjovekovnog grada, zamka Samobora, od preko pet hektara površine na izuzetno strmom i nepristupačnom području u drinskom kanjonu, uprkos velikim oštećenjima, predstavlja najočuvanije utvrđenje Hercega Stefana Vukčića Kosače na širem području Gornjeg Podrinja i spada u red najvećih i najprostranijih tvrđava na prostorima Bosne i Hercegovine.

Reč je o srednjovekovnom utvrđenom gradu koji je s kraja četrnaestog veka podigao vojvoda Sandalj Hranić, a u kome je sredinom petnaestog veka stolovao njegov mnogo poznatiji sinovac Herceg Stefan Vukčić Kosača, koji je, uzvodno petnaestak kilometara, u Donjoj Sopotnici sagradio i zadužbinarsku crkvu posvećenu Svetom Đorđu, u kojoj je između 1919. i 1921. godine radila prva ćirilična štamparija na prostorima današnje Bosne i Hercegovine, a druga na Balkanu, odmah iza Cetinjske.

U opštini Srpsko Goražde su, u saradnji sa mladim ekolozima, planirali da organizuju ekološki kamp, kako bi se pristupilo detaljnom uređenju prilaznog Hercegovog puta do Samobora, sa južne – čajničke strane, iz pravca Međurječja. Nažalost, ovaj posao je odložen zbog nedostatka novca, što je prava šteta jer bi kompleks Samobora bio pristupačniji ljubiteljima nedirnute prirode i ovog srednjovekovnog zdanja.