U Sarajevu više Arapa nego Srba

Istina o stradanju srpskog naroda u Sarajevu tokom proteklog rata u BiH vjerovatno nikada neće u cijelosti biti otkrivena, ali bi popis stanovništva bio jedan od najznačajnijih koraka u tom smjeru.

Ovo je "Fokusu" rekao poslanik u Predstavničkom domu Parlamentarne skupštine BiH Slavko Jovičić, napomenuvši da upravo zbog toga Bošnjaci ne žele ni da čuju za popis stanovništva. Jovičić to objašnjava činjenicom da bi popis sigurno bacio potpuno novo svjetlo na dešavanja u BiH tokom rata, jer bi se na osnovu tih podataka utvrdilo ko je, u stvari, počinio etničko čišćenje.

- Ne treba nam bolji primjer od sarajevske opštine Ilidža, koja je sedamdesetih godina prošlog vijeka bila jedna od tri najperspektivnije i najrazvijenije opštine u bivšoj Jugoslaviji. Po popisu stanovništva iz 1971. godine u opštini Ilidža živjelo je 44,6 odsto Srba, 31 odsto Muslimana, zanemariv broj Hrvata i 18 odsto Jugoslovena, među kojima su opet najbrojniji bili Srbi. Samo dvije decenije kasnije, etnička slika Ilidže potpuno je promijenjena, tako da je 1991. godine tu živjelo 46 odsto Muslimana, 33 odsto Srba i 10,5 odsto Hrvata - naveo je Jovičić.

Srbi su, navodi on, sistematski čišćeni i protjerivani iz Sarajeva prije, tokom i poslije rata. Danas u glavnom gradu BiH, upozorava Jovičić, živi više Arapa nego Srba. On je kazao da je neposredno poslije rata na području Sarajeva bilo više od pet hiljada stanova u kojima su nekada živjeli Srbi, a koje ni danas niko ne traži, što samo po sebi govori o sudbini prijeratnih stanara.

Ukazao je na to i predsjednik Udruženja porodica nestalih sarajevsko-romanijskog regiona, Milan Mandić, koji je naglasio da Vlada Federacije BiH ima podatke prema kojima za šest i po hiljada stanova u Sarajevu nije podnesen zahtjev za vraćanje i pretpostavlja se da su u nekim od tih stanovima pobijene kompletne porodice srpske nacionalnosti.

- Ti stanovi se uglavnom nalaze u centralnim opštinama Sarajeva, odnosno u opštinama Centar, Novo Sarajevo, Novi grad i Stari grad. Udruženje je tražilo porodice koje su živjele u tim stanovima ili bilo koga ko bi mogao podnijeti zahtjev za vraćanje, ali, nažalost, bezuspješno, što ide u prilog mojim pretpostavkama da vlasnici više nisu živi - rekao je Mandić. Mandić je naglasio da bi se broj stanova za koje nikad nije podnesen zahtjev za vraćanje mogao kretati od osam hiljada do 10.000 i da je te podatke i svoje pretpostavke šta se moglo desiti s porodicama iz tih stanova prenio i predstavnicima vlasti u FBiH, kao i bivšem premijeru Vlade FBiH Nedžadu Brankoviću.

- Bojim se da vlasti u FBiH smišljeno i planski prikrivaju i zataškavaju zločine, ali i probleme sa kojima su se suočavali i suočavaju sarajevski Srbi i ne vjerujem da ćemo te probleme riješiti uz njihovu pomoć - dodao je Mandić.


Sandžaklije u srpskim stanovima

Milan Mandić je istakao da je na području Sarajeva tokom ratnog perioda nestalo nekoliko hiljada Srba i da podatke o vlasnicima tih stanova i članovima njihovih porodica Udruženje nije moglo dobiti ni od Agencije za istrage i zaštitu BiH i Obavještajno-bezbjednosne agencije. Prema njegovim riječima, sadašnji korisnici tih stanova jesu Bošnjaci, i to pretežno iz Sandžaka, koji su u ratnom i poratnom periodu intenzivnije počeli naseljavati područje Sarajeva. Isto tvrdi i Slavko Jovičić, koji navodi da su Sandžaklije još tokom ratnih godina protjerivali Srbe iz Sarajeva i oduzimali im stanove i kuće.