Krst star osamsto godina

Patrijarh srpski Arsenije Jovanović Šakabenda poklonio je svoj krst, koji je donio sveti Sava iz Jerusalima, Radoju Baboviću iz Konjuha kod Andrijevice koji ga je sa grupom Vasojevića izbavio iz turskog zarobljeništva. Krst se i danas čuva u bratstvu Babovića.
Kada je Austrougarska vodila rat sa Turskom (1737—1739) godine, patrijarh srpski Arsenije Jovanović Šakabenda, koji je stolovao u Pećkoj patrijaršiji, ustao je protiv Otomanskog zavojevača i pozvao pravoslavni narod da pruži otpor Turskoj i tako pomogne Austriju.
Sva brdska plemena ustala su na oružje protiv Turaka, a među njima i Vasojevići na čelu sa vojvodama (braćom) Đekom i Lekom Bojović. U dugim i teškim borbama protiv Turaka oko Peći i Dečana, zarobljen je bio patrijarh Arsenije Jovanović. Mladić, Radoje Babović, iz Konjuha kod Andrijevice sa svojim stricem Milutinom i grupom Vasojevića riješi da oslobodi patrijarha Jovanovića sa kaluđerom Pajsijem. U žestokom okrašaju sa Turcima, poginuo je veći broj Vasojevića, ali su oslobodili Patrijarha Šakabendu. Poveli su ga uz Pećku Bistricu, preko Šekulara a potom u manstir Šudikovu kod Budimlja, danas Berane. Poslije nekoliko dana otpratili su patrijarha Jovanovića niz Ibar prema Kraljevu, a on je dalje otišao sam.
Tada je, kažu, patrijarh srpski Arsenije Jovanović Šakabenda , za veliku hrabrost mladom Radoju Baboviću, darovao svoj krst koji je sveti Sava donio iz Jerusalima. Tom prilikom patrijarh je Radoja Babovića imenovao za kneza.
Krst je čuvan u braatstvu Babovića kao amanet. Predavan je potomcima s koljena na koljeno, pišu u knjizi "Bratstvo Babovići" Miljan i Radoslav Babović.
Krst je bio optočen zlatom, a imao je srebrenu stopu. U ratu 1877. godine, Vasojevići su popaljeni i opljačani, od strane Mehmed-Ali paše. Veko Milošev, praunuk Radoja Babovića, sakrio je krst i čitulju (rodoslov) u jednoj šupljini stabla u podnožju Komova, piše u pomenutoj knjizi.
Turci su ga pronašli i sa krsta skinuli zlato i srebro. Kasnije je Veko Milošev pronašao ovaj krst, ali bez zlata i srebra. Krst se i danas čuva u bratstvu Babovića.
Nalazi se upravo kod Velimira Radojeva Babovića. Krst je rađen od tisovine i iako na njemu nema zlata i srebra, on svijetli svojim sjajem baš onako kakav je i bio.