Kome smeta Jasenovac

Zagreb – Vrh Rimokatoličke crkve u Hrvatskoj oštro je reagovao i negirao primedbe izrečene na njen račun na komemoraciji žrtvama ustaškog konclogora Jasenovac. Na tradicionalnoj komemoraciji prekjuče je predstavnik preživelih logoraša i bivši predsednik Saveza antifašističkih boraca Hrvatske Ivan Fumić rekao da su u Drugom svetskom ratu „ustaše imale izdašnu pomoć većeg dela katoličkog klera, koji i danas kao poslednji bastion brani taj poredak”, pa da je verovatno „to razlog zašto vrh Katoličke crkve zaobilazi Jasenovac, a posećuje Blajburg”.

U crkvu je „dirnuo” i predsednik Stjepan Mesić rekavši da je „bilo katoličkih sveštenika koji su okrvavili ruke (u NDH) i da bi stoga bilo dobro da vrh Katoličke crkve dođe u Jasenovac zbog onih sveštenika koji su bili na strani pravde i demokratije”.

U javnom pismu Tiskovnog ureda Hrvatske biskupske konferencije Kaptol ove primedbe naziva „teškom komunističkom klevetom” i citira reči kardinala Josipa Bozanića izrečene u Blajburgu prošle godine da „ljudi koji su pripadali komunističkom režimu, ili ostali zaslepljeni njegovom propagandom, i koji ne žele da budu oslobođeni istinom – prozivaju crkvu, njene pastire i vernike na sličan način na koji su to činili i u ono doba”.

Ističući da „na svu sreću istinu o delovanju Katoličke crkve u Hrvatskoj u vreme Drugog svetskog rata više ne 'propisuju' državne vlasti i ideološke strukture, nego je ona predmet slobodnog naučnog istraživanja” s Kaptola tvrde da je „stav Katoličke crkve u Hrvatskoj prema jasenovačkom logoru još u ratno vreme nedvosmisleno izrekao blaženi kardinal Alojzije Stepinac kad je u februaru 1943. taj logor nazvao 'sramotnom ljagom', a ubice u njemu 'najvećom nesrećom Hrvatske'”. To se  prema otkriću Kaptola zbilo na jednoj misi, o čemu – dodajmo – šira javnost tada baš nije bila obaveštena, a pogotovo ne oni koji su masovno odvođeni u Jasenovac na likvidaciju, pa čak i kada su pre toga prevedeni na katoličku veru, što je trebalo da im bude zaštita od istrebljenja.
Hrvatski biskupi pozivaju se i na svoje pismo objavljeno 1995. godine povodom 50-godišnjice završetka Drugog svetskog rata, za koje navode da je u hrvatskoj javnosti „neopravdano prećutkivano”. U njemu ističu jednak stav prema svim žrtvama i napominju da su likvidacije „bez ikakva suda i dokaza krivnje uvek i posvuda teški zločini pred Bogom i pred ljudima”, pa navode da će se „kod svetog oltara setiti žrtava hrvatskog naroda i Katoličke crkve, setiti se žrtava srpske nacionalnosti i SPC u Hrvatskoj”…

„Kome je u interesu da se i danas pojavljuju tvrdnje o Katoličkoj crkvi kao poslednjem bastionu ustaškog poretka”, pitaju se uvređeno biskupi u pismu svog ureda za štampu, ali još nema odgovora – zašto vrh Katoličke crkve u Hrvatskoj i dalje zaobilazi Jasenovac, a redovno ide u Blajburg koji je danas glavni hrvatski simbol stradanja zarobljenih kvislinških formacija iako ih je na tom mestu ubijena tek nekolicina.