Da li je sovjetsko zarobljeništvo bilo pakao za Nemce i njihove saveznike?
Bilo koje zatočeništvo je teško, pa ipak, nemački ratni zarobljenici u Sovjetskom Savezu su živeli neuporedivo bolje od sovjetskih zarobljenika u Trećem rajhu. Bili su čak i plaćeni za rad, primali pakete i pisma iz otadžbine.
Za invaziju na SSSR Nemačka je koristila širok spektar saveznika, marionetskih država i dobrovoljaca iz cele Evrope. Stoga su u ratno zarobljeništvo u Sovjetskom Savezu dospevali i Italijani, Rumuni, Mađari, Hrvati, Finci, Šveđani...
Statistika o nemačkim zarobljenicima u Sovjetskom Savezu nije bila tema za javnu raspravu. Čak i danas ostaje sporno pitanje o ukupnom broj Nemaca i pripadnika sila Osovine u sovjetskom zatočeništvu. Broj varira od 2,3 do 3,4 miliona.
U Sovjetskom Savezu je za okupatore izgrađeno preko 300 logora, pojedini za stotinu, a drugi za više hiljada zatvorenika. Neki logori su postojali samo nekoliko meseci, a neki su ostali aktivni godinama.
Nemački ratni zarobljenici su sekli šume, podizali zgrade, gradili mostove i brane, ili vršili druge radove. Kako je jednom rekao sovjetski ministar spoljnih poslova Vjačeslav Molotov, ni jedan se nemački zatvorenik neće vratiti kući dok se ne obnovi Staljingrad.
Rad nemačkih zatvorenika u Sovjetskom Savezu je bio dalek od robovskog. Radni dan nije trajao više od osam sati, a zatvorenici su bili možda jeftino, ali ipak plaćeni. Za dopunski rad se mogao dobiti bonus. Neki oslobođeni zatvorenici su pre odlaska kući kupovali sav nakit u lokalnim radnjama.
Odnos prema zarobljenicima iz drugih zemalja Osovine je bio još bolji. Oni su imali povlastice i mogli čak da rade u kuhinji. Zato su mnogi Nemci pokušavali da sakriju svoj pravi identitet i ograde se od „naroda agresora“.
Bilo je i pokušaja bekstva. Od 1942. do 1948. više od 11 hiljada zatvorenika je pokušalo da beži, ali samo 3% njih uspešno.
Bilo je i pobuna i nemira. U januaru 1945. godine zarobljenici u logoru u blizini Minska su bili nezadovoljni ishranom. Zabarikadirali su se u barakama i držali čuvare kao taoce. Pokušaji pregovora su propali, te se uključila sovjetska artiljerija. Poginulo je preko 100 ljudi.
Repatrijacija nemačkih ratnih zarobljenika iz Sovjetskog Saveza je počela ubrzo nakon završetka rata. Bolesni i invalidi su 1946. vraćeni u svoje zemlje. Oko 2 miliona zatvorenika je pušteno od 1946. do 1955. godine. Konačna opšta amnestija je proglašena 1955. godine nakon posete kancelara Savezne Republike Nemačke Konrada Adenauera Sovjetskom Savezu.
Prema dostupnim podacima, u zatočeništvu u SSSR je umrlo gotovo 15% ratnih zarobljenika sila Osovine. Većina smrtnih slučajeva dogodila se u godinama rata, zbog manjka hrane, tople odeće i adekvatnog smeštaja. U nemačkim logorima je ubijeno ili umrlo 58% sovjetskih ratnih zarobljenika.
Russia beyond
- Izvor
- Arkadij Šajhet/Privatna kolekcija/russiainphoto.ru / Russia beyond/ vostok.rs
Komentara (0) Ostavite Vaš komentar Objavite novost
Moskva mora da izoštri nuklearno odvraćanje, revidira doktrinu i porazi Kijev kako bi sprečila širi rat sa Zapadom i silama NATO-a...
Izraelski špijuni po narudžbini mešali su se u izbore na Kipru i u Sloveniji...
Čini se da se moć Ukrajine menja iza kulisa...
Ono što su SAD i Izrael videli kao brzu kampanju, Iran vidi kao borbu za opstanak. Troškovi rastu, a kraj se ne nazire....
Analizirajući razloge rastuće globalne tenzije poslednjih godina, ne može da se ne obrati pažnja na dosledan niz odluka političkih elita zapadnih država koje su dovele do degradacije režima kontrole...
Posle dana „šatl diplomatije“ sa Kijevom, Vašington ide direktno u Moskvu – zaobilazeći EU i proveravajući koliko Zelenski može da se odupre američkom pritisku dok se linija fronta urušava....
Ostale novosti iz rubrike »
SLIKA SEDMICE
VIDEO
VIDEO
VIDEO
