Trebinjski borci prvi izašli na ulice

Od 8.marta, kada su podijeljena prva nova rješenja Fonda penzijsko-invalidskog osiguranja, u kojima je primjenjen „reformski“ stav da se iz godina osiguranja eliminiše vrijeme provedeno u ratu, dakle, borački staž, počele su i najave protesta. Prvi su na ulice danas izašli trebinjskih boraci. Njih nekoliko stotina danas se okupilo u prigradskom naselju Gorica izražavajući nezadovoljstvo novim načinom obračuna penzija, a potpisali su i peticiju kojom zahtijevaju smjenu opštinskog rukovodstva Boračke organizacije.
Okupljeni borci su istakli da su im nepravedno umanjene penzije i da se moraju vratiti ranija prava, a ovoj populaciji dostojanstvo koje zaslužuju. Najavili i za subotu, 17. marta, i nova okupljanja. Potresne su slike očajnih ljudi, uglavnom starije populacije, suočenih sa sudbinom koja im je odredila da ubuduće preživljavaju sa dvjesto , pa i manje, maraka penzije. Čak 36.000 bivših boraca ili korisnika porodične penzije, ostvarene na osnovu učešća u otadžbinskom ratu, podvedeno je pod taj malj novog zakona, sve sa obrazloženjem aktulene vlasti da, zbog finansijskog kolapsa penzionog sistema, treba odvojiti staž ostvaren radnim odnosom od onoga stečenog u rovu i ratu. Mnogima od njih, i dosadašnje male penzije koje su se kretale u iznosu od 300 do 450 maraka umanjene su 30 posto, nekima čak i za 50 procenata. Filijale PIO u Srbskoj tako su postale scenografija za demonstaciju očaja koji se manifestovao u amplitudi od bijesa, negodovanja i psovki do suza i jalovog preklinjanja činovnika da shvate položaj onih koji su određeni za žrtve restrikrivnog zakona. Na stub srama i opštenarodnog gnijeva stavljeni su Vlada RS i posebno ministar rada i boračko-invalidske zaštite Petar Đokić i, ruku pod ruku sa njim, rukovodstvo Boračke oganizacija kao nevladin sektor koja bi trebala da štiti interese boračke populacije, i njen predsjednik Pantelija Ćurguz. Zahtjeva za njegovu smjenu svakim danom je sve više.