Vreme sveopšte oružane modernizacije

SAD razmatraju 2020. godinu kao važan datum u procesu promene konfiguracije svog globalnog vojnog prisustva. Između ostalog 2012. godine tadašnji ministar odbrane SAD Leon Paneta na konferenciji o problemima bezbednosti u Singapuru izjavio je da do 2020. godine na Tihom okeanu će biti koncentrisano 60% američkih pomorskih snaga, između ostalog 6 nosača aviona, kao i veliki deo brodova i podmornica.

2020. godina je takođe značajan datum za ruske i kineske oružane snage. Do 2020. godine u deo savremenog naoružanja u ruskoj armiji će biti doveden do 70%. Do tada Kina namerava da postigne važne rezultate u realizaciji programa modernizacije svoje armije.

Rusija je počela da obnavlja naoružanje 2008. godine, kada su bili naglo uvećani troškovi za kupovinu novog oružja. Za 5 godina udeo savremenog naoružanja u ruskoj armiji je skočio sa 6% do 16%. Sada ruske oružane snage uglavnom koriste oružje koje je proizvedeno u poslednjih 5-10 godina postojanja SSSR.

Do 2020. godine Rusija će težiti da zameni postojeći park lovaca Su-27 i MiG-29 avionima Su-35S, Su-30SM, kao i avionima pete generacije PAK FA. Na mesto udarnih aviona Su-24 doći će bombarderi Su-34. Postojeća tehnika kopnenih trupa će biti zamenjena sa tri višenamenske bojeve platforme: teškom (Armata), srednjom (Kurganec-25) i lakom (Bumerang). PVO će biti predstavljena kompleksima S-400 i S-500. Osim toga, sve raketne brigade kopnenih trupa će biti opremljene novim kompleksima Iskander.

Istiskivanje sovjetskog oružja novim ruskim će se otegnuti na više od deset godina. Zamena borbenih brodova će se vršiti najsporije: po svemu sudeći, flota do kraja nije odredila svoje zahteve prema industriji. Projekat novog nosača aviona se nalazi u stadijumu razmatranja, kao i projekat teškog razarača sa novim kompleksima PVO i polifunkcionalnim sistemom upravljanja oružjem, poput američkog Idžisa. Naprotiv, izgradnji podvodne flote se poklanja prioritetna pažnja. Pri tome značajni deo novih nuklearnih podmornica sa krstarećim raketama Jasen i atomskim raketnim podmornicama Borej će biti upućen u Tihi okean.

Ruski program modernizacije po svojoj dinamici delimično podseća na kineski program modernizacije sa zakašnjenjem na 10-15 godina. Maksimalni kvantitativni nivo proizvodnje teškog naoružanja u Kini bio je postignut u prvoj polovini 70-ih. Od kraja 70-ih do sredine 90-ih bila je zabeležena probalija u količini proizvedenog oružja. N akraju čak početkom 2000-ih kineska armija je bila opremljena u mnogome tehnikom proizvedenom u vreme hladnog rata.

Značajni je udeo ove tehnike sada. Na primer, stare balističke rakete DF-4, DF-5 do danas ostaju važna komponenta kineskih strateških nuklearnih snaga. Bez obzira na sve kineske vojno-tehničke uspehe, zamena ovih zastarelih sistema razrađenih pre 40 godina izaziva teškoće. Armije moraju da vrše specijalna istraživanja za produžetak njihovog roka službe za više od 20 godina u poređenju sa prvobitno utvrđenim rokom. Zaslužne veterane raketnih trupa koji su čitavog života servisirali ove glomazne sisteme mole da ostanu u službi posle penzije, pošto nemaju kime da ih zamene.

Poslednji lovci J-6 su bili izvedeni iz sastava kineskog ratnog vazduhoplovstva tek 2010. godine, a lovci nove generacije J-7 koriste se do sada. U armiji broj starih tenkova tipa 59, 79 do danas premašuje broj novih tipa 96 i tipa 99. U naoružanju ostaje na hiljade artiljerijskih oruđa sovjetskih projekata 50-ih godina. Zamena čitavog velikog vojno-tehničog nasleđa stare epohe vrši se aktivno. Pri tome 2020. godina u Kini se razmatra kao neka granica kada će biti postignuti bitni rezultati u modernizaciji oružanih snaga.

Vasilij Kašin,