„Šumokradice“ i „kosovokradice“

U vatrenom okršaju na prostoru između Kosova i centralne Srbije, grupa naoružanih Albanaca je ubila mladog pripadnika žandarmerije, što je ko zna koji put da se ponavlja isti scenario u kome se ugrožavaju srbski životi i imovina, i to ne samo u južnoj pokrajini, nego čak i van nje. I sve to pored prisustva međunarodnih snaga, što stvara utisak da je postojanje takvih organizovanih „šumokradica“, koji su u stanju da u velikim grupama uspešno ratuju sa srbskom žandarmerijom, moguće samo uz istovremeno postojanje „kosovokradica“.

To su na svoj način sasvim jasno potvrdile i kolege poginulog srbskog žandarma, od kojih je jedan u rekao doslovno sledeće - „Mi imamo osećaj da smo glineni golubovi u igri koju nam nameće međunarodna zajednica. U takvoj svirepoj igri, albanski separatisti večito imaju popust, uvek za njih imaju razumevanja oni koji su priznali tu kvazidržavu na jugu Srbije“, a na kraju su se još zapitali „da li će i ovog puta biti prećutana istina o tome da se zapravo radi o još jednom zločinačkom terorističkom napadu na državu Srbiju“, zaključili su ogorčeni žandarmi.

Dakle, radi se o tome da su se desila čak dva napada sa kosovske strane, i to prvi put kada su navodne „šumokradice“ otvorile vatru na srpsku policijsku patrolu, i ponovo sledeće noći, kada je velika grupa od tridesetak naoružanih Albanaca, što sigurno više liči na ozbiljnu vojnu formaciju nego na zalutale pojedince, iz automatskog oružja u zasedi napala dodatne snage srpske žandarmerije koje su obezbeđivale mesto na kome se odigrao prvi incident. Taj mučki napad se dogodio najmanje pola kilometra unutar centralne Srbije, nadomak sela Orlovac kod Kuršumlijske banje, a tom prilikom je ubijen Stevan Sinđelić, policajac sa vrlo simboličnim imenom, s obzirom da se isto tako zvao i čuveni srbski vojskovođa koji je poginuo u boju na Čegru protiv Turaka 1809. godine.

Štaviše, oružani napadi kosovskih Albanaca na policiju i građane čak i u centralnoj Srbiji su takoreći postali uobičajena pojava, isto kao i otimanje vredne imovine, koja se po ranijoj oceni stručnjaka iz šumskog gazdinstva „Toplica“ izražava sumom od preko 500 hiljada evra tokom celog niza godina, a nešto slično su sada konstatovali i pripadnici policije koji kontrolišu administrativnu liniju na području opštine Kuršumlija, koji su istakli da Albanci upadaju na to područje već petnaestak godina, još od dolaska međunarodne zajednice na Kosmet.

I tu dolazimo do ključnog pitanja – kako je moguće da se drske krađe praćene ubistvima srbskih policajaca, kao i prave oružane bitke sa upotrebom pešadijskog oružja, u kojima učestvuju maltene čitave čete borbenih „šumokradica“ - vremenski poklapaju baš sa dolaskom međunarodne zajednice na to područje, a to znači sa dolaskom KFOR-a na Kosovo, odnosno NATO snaga?

Naravno, među tim snagama dominiraju pre svega one zemlje koje su, po rečima samih pripadnika srpske žandarmerije, „priznale tu kvazidržavu na jugu Srbije, pa stoga uvek imaju razumevanja za albanske separatiste“. Otuda bi možda više imalo smisla da se govori o problemu postojanja „kosovokradica“, nego o problemu navodnih „šumokradica“. Jer jedno bez drugog očigledno ne ide.

Ratko Paić,