Umberto Prvi i Margarita Savojska: pica i golubovi

Slava italijanske pice osvojila je čitav svet. Svojevremeno jelo siromaha Apeninskog poluostrva, danas je pica postala ne samo kamen-temeljac brze hrane praktično u svim zemljama sveta, već i raskošan zalogaj. Superskupe pice nisu tražene. Zato svi vole običnu i jeftinu picu Margarita.

Njena pojava vezana je sa istorijom italijanske monarhije. 1889. godine u Napulj su doputovali kraljica Margarita Savojska i njen suprug kralj Umberto Prvi. Margarita Savojska udala se za pijemontskog princa Umberta 1868. godine. Desetak godina kasnije Umberto je bio proglašen za kralja Italije, a Margarita je posala kraljica i inspiracija književnika i umetnika. 1906. herceg Abrucij Luiđi Amedeo popeo se na planinu Stenli u Africi i nazvao je osvojeni vrh vrhom Margarite. Njeno ime ostalo je zabeleženo i u kulinarskoj istoriji.

Kažu da su čuvenog kuvara Rafaela Espozita, specijalizovanog upravo za pečenje pice, pozvali u dvorac i zamolili ga da pripremi jelo specijalno za dolazak kraljice. Moguće da su monarsi rešili da probaju čime se hrani običan narod – jer u to vreme pica se smatrala jelom siromaha. Legenda glasi da je picajolo, kako zovu čoveka koji priprema picu, pitao svoju ženu koja se razumela u pice da mu nešto posavetuje. Zajedno su smislili prost recept, ali sa dubokim smislom.

Kraljici su izneli picu koja je po bojama podsećala na italijansku nacionalnu zeleno-belo-crvenu zastavu. Testo su ukrasili zrelim paradajzom, belom mocarelom od bivoljeg mleka i zelenim mirisnim origanom.

Ukupno je Rafaele Espozito pripremio tri različite pice – jednu sa svinjskom mašću, sirom i bazilikom. Drugu sa belim lukom, maslinovim uljem i paradajzom. Kraljica margarita Savojska je putila kuvaru pismo zahvalnosti: Uveravam da su tri vrste pice koje ste pripremili bile sasvim veličanstvene. Ali kraljici se posebno dopala treća vrsta pice, ona koja je bila u boji italijanske zastave.

U čast kraljice ova vrsta pice dobila je naziv pod kojim je poznata do danas – pica Margarita.

Kralj Umberto Prvi koji je poginuo od ruku anarhista takođe je ostavio trag ne samo u istoriji italijanske kolonijalne imperije koja se u vreme njegove vladavine uvećala, već i u istoriji svetske kuhinje. Njujorški restorater Čarls Ranhofer, čuven u 19, veku, koji je voleo da daje svojim specijalitetima imena svetskih moćnika, nazvao je u čast italijanskog kralja jelo: kutijice sa golubovima Umberto. Golubovi punjeni tartufima i šampinjonima zapečeni pod afričkim sosom služeni su u namašćenim paprinim kutijama.