Novi uslovi integracije u Evropsku uniju

Poslije saopštenja njemačkog Bundestaga da Srbija mora da prizna samostalnost tzv. države Kosovo, srbska javnost je suočena sa veoma ozbiljnim problemima u daljim procesima evropskih integracija (Evropska Unija). Doskora je osnovni uslov Srbije za te integracije bila saradnja sa Haškim tribunalom i hapšenje preostalih haških optuženika, uključujući Radovana Karadžića i Ratka Mladića.

Srbi su bili zaprepašćeni hapšenjem generala Mladića, ali i nepovoljnim izvještajem g. Bramerca o saradnji Srbije sa Hagom. Isti je naveo da je Srbija dužna da uhapsi i Gorana Hadžića, kao ispunjavanje jedinog preostalog uslova na putu Srbije u EU i NATO. A onda po onoj je uslijedilo je novo ponižavajuće uslovljavanje.

Holandija, koja se veoma često spominje kao prepreka na putu evropskih integracija, svoje nečasno uslovljavanje Srbije diktira samo s jednim ciljem, koji je svjetskoj i srbskoj javnosti veoma poznat: nastoji da svoju odgovornost za događaje u Srebrenici skine sa svoje države i prebaci na Srbiju. Ništa nepoznato i novo, ali ipak zabrinjavajuće za Srbiju i Srbe. Gdje se tu uklapa najnoviji ultimatum Njemačke?

Nemački ultimatum i optužbe za genocidnost

Kako Srbi imaju „veoma plitko istorijsko pamćenje“ i zaborav svoje slavne i slobodarske istorije, podjećanja radi, ne treba da zaborave da je upravo

a svesrdno je podržala veliki dio antisrbskih projekata, uključujući i njemačko komandovanje NATO-snagama KFOR-a na KiM-u, u veoma presudnim istorijskim događajima.

dok Srbi i Evropljani zaboravljaju da je Njemačka okupirala Evropu i ubila preko 51 milion Evropljana.

Zaboravili su Srbi i Evropljani da je fašistička Njemačka, odlukama pobjedničkih sila bila kažnjena podjelom na Istočnu i Zapadnu, ali i ograničavanjem broja vojnika i izdvajanja za odbranu, što danas poslije reintegracije dvije Njemačke i rušenja berlinskog zida nije više istorijska realnost.

U sklopu te savremene njemačke politike je i

koji je navodno počinjen u Srebrenici 11. jula 1995, uz paralelno vođenje ultimativne i navodno evropske politike Njemačke, da je 9.maj Dan Evrope, a ne dan evropske (i srpske) pobjede nad fašizmom, u kojoj je svoj veliki dorpinos dala mala srbska nacija..

Novi uslovi!

I tako redom, nizaju se novi, najnoviji i ponižavajući ultimatumi: njemački, holandski, haški, natovski, američki i ko zna čiji još, kao  upozorenja srbskoj naciji i državi Srbiji, šta mogu da očekuju u procesu (njemačkih) integracija u EU i (američkih) integracija u NATO. Već sada se mogu izvesti veoma pogubni zaključci o tome šta sve može da se desi kao uslov daljih evro-natovskih integracija Srbije, poput sledećih:

1. Srbija mora da prizna samostalnost tzv. države Kosovo, tj. Srbija se ultimativno uslovljava na istorijski nepoznato odricanje od vlastitog (srbskog) identiteta i istorijskog ishodišta srpske nacije i države na KiM-u, kako bi se dodatno ponizila.

2. Srbija mora da prizna početnu autonomnost i krajnju samostalnost Raške oblasti, tj. (bošnjačkog) Sandžaka. Ne radi li na tome već muftija Zukorlić, koji ne odgovora za kršenje ustava Srbije?

3. Srbija mora da prizna samostalnost Vojvodine, uz povrat imovine potomcima bivših folksdojčera i fašističih zločinaca, kojima će morati da oprosti ratna zlodjela prema Srbima. Nije li na to već srpsku naciju i državu Srbiju upozorio bivši premijer Đinđić?

4. Srbija mora da prizna određeni oblik albanske autonomnosti Juga Srbije. Ne rade li već na istome Ujedinjeni regioni Srbije i njen predsjednik M. Dinkić, insistiranjem na regionalizaciji Srbije?

5. Srbija mora da prizna nametnutu centralizaciju BiH, kao dio obavezujućeg potpisa Srbije na dejtonski sporazum, tj. Srbija će biti dodatno ucijenjena da pristane na eliminisanje sadašnje političko-teritorijalne samostalnosti Republike Srpske. Ne rade li na tome K. Ešton, Visoki Predstavnik i američka administracija, odbijanjem najdemokratičnijeg i nacionalnog prava na srbski referendum u Republici Srbskoj?

6. Srbija će morati da pristane na prihvatanje njemačko-evropske deklaracije sjećanja na evropski genocid, tj. da sama sebre osudi i prizna navodni srbski genocid u Srebrenici, uz svaki mogući oblik srbskog i nacionalnog distanciranja od počinjenog i dokazanog njemačkog genocida u II svjetskom ratu. Ne rade li na istome Njemačka, nametanjem evropskih deklaracija o navodnom srbskom genocidu, ali i srbski politički lideri, koji ne žele da učestvuju na nacionalnim i međunarodnim konferencijama o stradanjima Srba i počinjenom njemačkom (evropskom) genocidu nad Srbima u II svjetskom ratu: Jasenovac, Jadovno, Prebilovci, Jajinci, Glina, Petrinja i drugi?



7. Srbija će morati da pristane na reviziju postojećih procesa privatizacije i sprovedene tranzicije svojinskih odnosa, kako bi njemačke kompanije veoma jeftino kupile i privatizovale postojeću srpsku industriju. Uostalom ne rade li na istome njemačke banke (Rajfajzen banka, Volks banka, Hipo-Alpe Adria banka i druge) , koje su najbrojnije u Srbiji, kao i poslednje upozorenje evropske komisije da Srbija mora da preispita, revidira i odustane od postojeće privatizacije 20 najvećih srbskih komapnija?

8. Srbija će morati da oprosti NATO-u za vojnu intervenciju i pristane na američko-natovsko vojno baziranje u Srbiji, uključujući i instaliranje antiraketnog štita. Nije li odustajanje Srbije od tužbe prema NATO-u početni korak, kao i sadržaj ranije Bajdenove posjete Srbiji?





9. Srbija će morati da pristane da učestvuje u evro-natovskim tzv. mirovnim misijama prema Rusiji i širom planete. Nije li najnovija natovska konferencija u Beogradu i saopštenje „srbskog“ ministra Šutanovca, o navodno kvazi srbskim patriotama koji su protiv NATO-a najbolji pokazatelj istoga?

Zbog čega?

I tako redom, nova i opet nova ultimativna uslovljavanja srpske države i srpske nacije, čini se do beskraja. Zarad čega? Čini se,

Srbija nikada nije bila u nekoj evro-natovskoj integraciji, izuzev u jugo-integracijama, koje su istorijski i nacionalno bile veoma pogubne po srpsku naciju.

i koliko će istorijski biti poguban po Srbe i srpsku državu ultimativni, evropsko-njemački i američki proces nametnutih integracija Srbije u NATO i EU?

Jedno je sigurno, najviše smo sami sebi krivi, jer nismo poštovali svoj nacionalni identitet, istorijske i kulturne vrijednosti, srpske tradicionalizme i pravoslavni ishod srpske nacije.

Ne poštujemo ih ni danas, posebno ne u uslovima kontuiniranih, nečasnih, istorijski nepoznatih i nacionalno pogubnih uslovljavanja

i srpske nacije, zaboravljajući da nam Evropa, Njemačka, NATO i SAD, nikada nisu bili prijatelji i nikada nam nisu donijeli dobro. Stoga zastanimo pred svojom i srbskom nacijom, odbijmo bilo kakve ultimatume i uradimo barem nešto za sebe, srpsku naciju i srpsku državu, da ne doživo ostvarenje Tarabićkog proročanstva: „Svi Srbi pod jednu krušku“. Da li će ta kruška biti posledinji

za

u