Kraj jednog Egzita

Piše Željko Svitlica

Najpoznatiji masovnu skup u Srbiji privukao je i ove godine stotine hiljada ljudi iz Srbije, regiona i inostranstva koji su se sjatili po novosadskim hotelima, hostelima, te kampovima, radi muzike ali i radi festivalisanja samog.

Sinoć, posljednje veče Egzita, ogroman broj ljudi došao je na glavnu binu da čuje kultni ''Portished'', pa ''Grajndermen'', tačnije Nik Kejva i njegov bend, ali moglo se uočiti da je najveće okupljalište na tvrđavi svoj maksimum dalo veče prije, kada je nastupio ''Džemirokvaji''.

Ipak, nakon standardno dobre svirke ''Džinksa'', prvo razdrmavanje napravila je ''Disciplina kičme''. Dosljedan sebi i svom stilu, kakav jeste, Koja je drmao po bas žicama, skačući sa jedne pjesme na drugu skoro bez prelaza, i to u kožnoj jakni na novosadskih 30+, fernetično praćen svojim bubnjarom i pratećim vokalom.

U 22.30 ''Portished'' je zaposjeo binu i duše prisutnih. Bristolski trip-hop sastav, svojom atmosferskom muzikom, sa adekvatnom video pratnjom na velikom ekranu opravdali su svoj status živih legendi. Iskrenost stihova i glasa pjevačice Bet Gibons koja se očitovala u grču na njenom licu, lebdila je iznad glavne bine uokvirena hramoničnom, skoro mračnom muzikom, koja se jednostavno može svrstati pod naziv '' Portished''. Gibons nije izdržala emociju i sišla je pred publiku da se pozdravi sa prvim redovima.

Ono što je uslijedilo bilo je nešto više od 70 minuta divljeg, sirovog bluz-rokenrola i tako ga treba i opisati.

Nik Kejv, široj publici poznat po mračnim baladama i ljubavnim pjesmama, prožetim biblijskom tematikom, ušetao je na binu praćen trojicom starih saboraca, svi ušminkani u crna ili siva odijela. Sva četvorica, predvođena zlokobnim Kejvom ubrzo su iz instrumenata i grla zasula publiku nečim što bi se moglo nazvati sirovo, krvavo meso, koje već hvata trulež, ali toliko žilavo i bijesno, da se može reći da je ''Grajnderemen'' ustvari konačno kanalisanje sveg mraka iz Kejvove duše koji vrišti i reži kroz stihove, ne hajući za mikrofoniju, za gitarske žice, ne hajući za duše publike koja to sluša. On, Nik Kejv, već je u drugoj pjesmi skočio u prve redove, među generaciju duplo mlađu od sebe i svog benda, sa energijom koju niko nije očekivao. '

'Grajndermen'', alter ego Kejvovog benda, koji čine isti ljudi kao i ''Bed sidse'' na koje smo navikli na prethodnim albumima, jurili su više od sat vremena kao kakva elegantna crna limuzina sa užarenim motorom, ali sa probušenim gumama, sva blatnjava i razbijena, u plamenu, za koju se čini da će se zaustaviti u jedino paklu samom.

Za mnoge je to bilo dovoljno i tvrđava je već oko dva časa ujutru veoma sporo krenula da se prazni, iako su mnogi otišli da čuju ''Darkvud dab'' na ''Egzitmjuziklajv stejdžu'', a oni ''pravi egzitaši'' su skončali na ''Dens areni'', gdje je posljednji di džej set počeo u 6.30 jutros.