Američka nadmoć nad Kinom se smanjuje

Istupajući prošle nedelje pred članovima Asocijacije nadvodne flote admiral Sem Loklir koji se nalazi na čelu Tihookeanske komande oružanih snaga SAD, istakao je da se istorijska dominacija Amerike smanjuje. Kao ključnu opasnost Loklir je naveo rast vojne moći Kine. Priznanje na tako visokom nivou činjenice postepenog gubitka vojne nadmoći SAD u regionu Pacifičkog prstena koji američka administracija smatra prioritetnim, važan je signal.

Faktički suština tog priznanja svodi se na to da tehnološka nadmoć SAD, još uvek nesumnjiva, nije više dovoljna za pobedu nad brojno nadmoćnim kineskim snagama. Admiral Loklir je pozvao na aktivno traženje novih prilaza kako bi se prelomile negativne tendencije u promeni balansa snaga u regionu, pozivajući da se vrati na razradu niza perspektivnih sistema naoružanja, između ostalog nove genracije krstarećih raketa. Kineska vojna moć dostiže takav nivo da ju je više nemoguće suzbijati samo snagam iz regionalnih grupacija američkih trupa koja može da bude postepeno ojačana u vreme konflikta.

U kontekstu srogih orgraničenja vojnog budžeta SAD koja su i dalje na snazi i ukupnog smanjenja resursa Amerikanci će se pre ili kasnije naći pred situacijom kada sve veći deo njihovih snaga biće prikovan za Tihi okean, isto kao što je za vreme hladnog rata protiv SSSR bio prikovan za Severni Atlantik. Uvećanje u regionu stalno razmeštenih snaga ratne mornarice, flote, mornaričke pešadije, a možda i kopnene vojske SAD deluje neizbežno. U tekućoj ekonomskoj situaciji takvo uvećanje može da bude realizovano samo po cenu značajnog smanjenja američkog prisustva u drugim reigonima sveta.

SAD-u će biti teže da brane saveznike i izvode intervencije povodom svrgavanja neugodnih režima. Da istaknemo da praktično svi saveznici SAD u Evropi koji mogu realno da podržavaju američke vojne operacije u drugim delovima planete, preživljavaju slične probleme.

To znači da će Amerikanci morati da revidiraju trenutno važeći sistem saveza i naglo da uvećaju vojno-tehničku saradnju sa ključnim političkim partnerima. Od određenog trenutka isporuka savremenog oružja može da bude mal te ne jedini instrument na raspolaganju američkog rukovodstva za uticaj na međunarodnu situaciju u drugim regionima sveta.

U perspektivi pojava novih probojnih tehnologija, na primer supersoničnih krstarećih raketa koje mogu garantovano da pogađaju velike nosače aviona, nateraće vodeće vojno-pomorske sile da revidiraju sastav svojih flota i delimično će izhednačiti staru pomorsku silu (SAD) i novu (Kinu), zatraživši još značajniju koncentraciju američkih snaga u Istočnoj Aziji.

Vasilij Kašin,