Sa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog G. Pavla i odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda Srpske Pravoslavne Crkve, gospodinu Dmitriju Medvedevu, Predsedniku Ruske Federacije, uručen je orden Svetog Save prvog stepena

Sa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog G. Pavla i odlukom Svetog Arhijerejskog Sinoda Srpske Pravoslavne Crkve, gospodinu Dmitriju Medvedevu, Predsedniku Ruske Federacije, uručen je orden Svetog Save prvog stepena na svečanoj audijenciji koja je održana danas, 20. oktobra 2009. godine, u prostorijama Srpske Patrijaršije u Beogradu.
U prisustvu Gospode episkopa: Niškog Irineja, Zvorničko-tuzlanskog Vasilija, Sremskog Vasilija, Žičkog Hrizostoma, Bačkog Irineja, Vranjskog Pahomija, Šumadijskog Jovana, Dalmatinskog Fotija, Zahumsko-hercegovačkog Grigorija, Zapadnoameričkog Maksima, umirovljenog zahumsko-hercegovačkog Atanasija, vikarnih episkopa: Hvostanskog Atanasija, Jegarskog Porfirija, Lipljanskog Teodosija, Moravičkog Antonija, protojereja-stavrofora Vitalija Tarasjeva, predstojatelja podvorja Moskovske Patrijaršije u Srbiji, protojereja-stavrofora Sava B. Jovića, protojereja dr Luke Novakovića, NJ.K.V. Aleksandra i Katarine Karađorđević, gospode ministara Vuka Jeremića i dr Bogoljuba Šijakovića, državnog sekretara Dragana Čurovića, akademika Matije Bećkovića, reditelja Emira - Nemanje Kusturice, g. Dejana Bodiroge, Visokopreosvećeni Mitropolit crnogorsko-primorski G. Amfilohije uručio je najviše odlikovanje Srpske Pravoslavne Crkve predsedniku Ruske Federacije, rekavši:

"Vaše Prevashoditeljstvo, uvaženi Dimitrije Anatoljeviču,

Dozvolite da Vas u ime Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog Pavla, u ime Svetog Sinoda i sve punoće naše Pravoslavne Crkve Srpske, pozdravim s dubokim poštovanjem, ljubavlju i dobrodošlicom. Pozdravljajući Vas i primajući Vas, mi pozdravljamo veliki Pravoslavni ruski narod. Kroz susret i opštenje sa Vama mi obnavljamo u svom sećanju i pamćenju vekovna sretanja i nerazorivo zajedništvo naša dva naroda, ruskog i srpskog, i naše dve pomesne Crkve Pravoslavne. Naša dva jednoverna, jednokrvna i jednojezična naroda gradili su i ponovo grade svoj istorijski put na jedinstvenom prosvetiteljskom delu svete braće Kirila i Metodija.
To njihovo delo se ukorenjivalo u biće naših naroda njihovom azbukom, Evangelskom Jovanovom večnom istinom: „V načalѣ bѣ Slovo i Slovo bѣ v Boge i Bogь bѣ Slovo", podvigom njihovih sledbenika Antonija i Teodosija Pečerskih, Svetog Save prvog Arhiepiskopa Srpskog, Sergija Radonježskog, Nestora letopisca i Lazara Srbina, tvorca prvog časovnika na Kremlju s početka XV veka, savremenika Svetog Petra Cetinjskog (on je prokleo svakog Srbina koji ne bi bio veran Rusiji) i Svetog Serafima Sarovskog, i njima sličnih velikih, umnih i svetih ljudi sve do naših dana, sve do blaženog spomena Aleksija II, Patrijarha Moskovskog i sve Rusije i Patrijarha Srpskog Pavla. Sveti Aleksandar Nevski, s pravom nazvan „ime Rusije" i Dimitrije Donski, kao i njihova istina „da Bog nije u sili nego u pravdi", isto su toliko srpski koliko i ruski, kao što su velikomučenik kosovski Lazar, branitelj Kosova i Evrope (1389), sa svojom istinom „da je zemaljsko za maleno carstvo a Nebesko, uvijek i do vijeka" i Karađorđe, „bič tirjanah" isto toliko ruski koliko i srpski.
Ta uzajamnost i zajedništvo naše Crkve i naših naroda, vekovima osveštavani Pričešćem iz jedne Čaše, Krvlju Hristovom, posvedočeni su našom zajedničkom borbom za slobodu i pravdu. I ne samo borbom protiv nacifašističkog zla, (oslobođenje Beograda od njega je neposredni povod Vašeg današnjeg dolaska) nego i protiv nasilja i tiranije prethodnih vremena. Srbija i srpski narod uopšte, neće nikada zaboraviti rusku braću i vitezove na čelu sa Rajevskim iz druge polovine XIX veka; uz to, srpski narod bi sebe zaboravio kada bi zaboravio cara strastoterpca Nikojala II koji je (1914) nesebično žrtvovao svoje Carstvo i carsko dostojanstvo ustavši u odbranu slobode Srbije i Crne Gore.
U znak blagodarnosti za tu jedinstvenu u istoriji Carsku i sverusku žrtvu tadašnji kralj Jugoslavije Aleksandar Karađorđević (koji je bio i prva žrtva nacifašizma u Evropi, ubijen u Marseju 1934), primio je stotinu hiljada Rusa izbeglica i prognanika od boljševičke revolucije, episkopa, sveštenika, monaha i monahinja, oficira, vojnika, profesora, naučnika, lekara i naroda, koji su sa svoje strane ugradili svoju veru, znanje, umetnost, u ondašnju Južnoslovensku državu, ostavivši iza sebe neizbrisiv trag. Potvrda te zahvalnosti, je i veličanstveni spomenik na Novom groblju, preko puta onoga koga ste posetili, posvećen „Caru Nikolaju II", kako na njemu piše „i dvum milionam russkih voinov pervoj mirovoj vojni 1914-1918". Taj spomenik na kome stoji još napisano „spite orli boevije" nije prosto spomenik nego i kosturnica, „bratskaja mogila, sotnij poharonenih russkih voinov", osveštan tadašnjim patrijarhom Srpskim Varnavom i Antonijem Mitropolitom Kijevskim (1935).
Ovome da dodamo i to da su naše dve pomesne Crkve Ruska Pravoslavna Crkva i Srpska Pravoslavna Crkva, kako u prošlim vekovima, tako i danas, bile i ostale temelj tog jedinstva i zajedništva. U tom smislu sva punoća naše Crkve je posebno blagodarna blaženog spomena Patrijarhu Aleksiju II i sadašnjem Svjatješem Patrijarhu Kirilu Moskovskom i sve Rusije koji su uzimali i uzimaju živog učešća u najnovijem raspeću našeg naroda i naše Crkve.
Vi, mnogopoštovani gospodine Predsedniče, hodite stopama Vaših velikih predaka, kako Vašim dolaskom, vezanim za oslobođenje Beograda (1944), tako i Vašim i Vaše Države Rusije nepokolebivim stavom i zaštitom celovitosti Srbije sa njenim srcem, Kosovom i Metohijom, štiteći time ne samo Srbiju, nego i nepovredivost Međunarodnog Prava i pravde.
U to ime Vam naš Sveti Arhijerejski Sinod, kao znak blagodarnosti za Vašu vernost braći i pravdi, za doprinos jedinstvu vaseljenskog Pravoslavlja, i Vašu pokazanu ljubav prema Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi, dodeljuje svoje najviše odlikovanje: orden Svetog Save prvog stepena."

Na ove tople i bratske Mitropolitove reči predsednik Dmitrij Medvedev je odgovorio da je posebno srećan što je odlikovan najvišim odlikovanjem Srpske Pravoslavne Crkve i ocenio da su odnosi dva bratska naroda snažni izrazivši čvrstu podršku Srbiji po pitanju Kosova i Metohije. Predsednik je upoznao Mitropolita i prisutne episkope da je u Skupštini Srbije poslanicima govorio o "prekrajanju istorije zbog ličnih i političkih interesa".

Preosvećeni Episkop bački G. Irinej je pročitao odluku Svetog Arhijerejskog Sinoda, a zatim je Mitropolit Amfilohije svečano uručio orden uz reči: DOSTOIN! Blagoje i mnogodenstvenoje žitije, zdravije že i spasenije i vo vsem blagoje pospješenije, podažd Gospodi jego prevashoditeljstvu prezidentu Rossiji Dmitriju Anatoljeviču, vsemu rossijskomu narodu i vsjem pravoslavnim hristijanom i sohrani ih na mnogaja ljeta!
Najviše odlikovanje Srpske Pravoslavne Crkve Predsedniku Medvedovu je dodeljeno za njegov doprinos jedinstvu vaseljenskog Pravoslavlja i pokazanu ljubav prema pravoslavnom srpskom narodu.