NATO demokratija: 20 godina od završetka NATO agresije na Republiku Srpsku

U jeku ratnih dejstava i borbe za odbranu Republike Srpske, na Vojsku Republike Srpske, a koja je držala front od oko 1100 kilometara, obrušio se pored takozvane "Armije BiH", HVO i vojske Hrvatske, još jedan neprijatelj. 30. avgusta 1995. godine je počela NATO agresija na Republiku Srpsku pod nazivom "Namerna sila". Agresija je prekinuta 12. i 13. septembra zbog lošeg vremena, a potom je 14. septembra postignut dogovor da Vojska Republike Srpske povuče teško oružje iz takozvane Zone bezbednosti što je i učinjeno zaključno sa 17. septembrom. 

Zemlje koje su učestvovale u NATO agresiji na Republiku Srpsku su: Francuska, Italija, Holandija, Španija, Turska, Britanija i SAD.

Povod za agresiju NATO pakta bila je eksplozija na sarajevskoj pijaci Markale, koja se dogodila 28. avgusta 1995. godine, a za koju je optužena Vojska Republike Srpske. Danas, kao i onda, se spori oko toga ko je odgovoran za ovu eksploziju. Danas po izjavama tadašnjih pripadnika UN-a u Haškom tribunalu i ostalih upućenih u ovaj događaj stoji to da se ne može utvrditi odakle je došla granata, a moguće je i to, da je "Armija BiH" izvršila zločin nad sopstvenim stanovništvom kako bi izazvala NATO napade na Republiku Srpsku i položaje Vojske Republike Srpske.

Na položaje Vojske Republike Srpske, Nato avijacija bacila je ukupno 1.026 bombi, od čega 708 vođenih. Ukupna težina bačenog eksploziva iznosila je oko 10.000 tona.

Nato je u akciji pod nazivom "Namerna sila" koristio radioaktivnu municiju, uz "objašnjenje" da ona treba Srbe u BiH da "dovede za pregovarački sto". Napadi su trajali do 14. septembra.

Za bombardovanje Hadžića, Vogošće, Ilijaša, Jahorine, Pala i Bratunca, mesta koja su bila pod kontrolom Vojske Republike Srpske, Nato je koristio osiromašeni uranijum, a od njegovih posledica umrlo je najviše bivših stanovnika opštine Hadžići, koji su se, nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, preselili na područje Bratunca.

Na bratunačkom groblju, samo četiri godine nakon bombardovanja, sahranjeno je oko 400 ljudi, od kojih je većina bolovala od neke vrste karcinoma.

I mnogi strani vojnici, koji su boravili na ovim područjima u toku i nakon bombardovanja, danas imaju slične zdravstvene probleme.

Prvog dana operacije na nebu iznad Pala, u okršaju srpske PVO i aviona Alijanse, koji su meštani posmatrali sa ulica, oko 17.00 časova raketom "zemlja-vazduh" oboren je francuski "Miraž 2000".

Avion je pao 20 kilometara jugoistočno od Pala, a dva pilota spasila su se katapultiranjem.

Nato avijacija je 9. septembra 1995. godine počela da deluje i na sisteme protivvazdušne odbrane na severozapadu Republike Srpske.

Napadi su prekinuti 12. i 13. septembra zbog lošeg vremena, a 14. septembra postignut je dogovor da Vojska Republike Srpske povuče teško oružje iz takozvane Zone bezbjednosti što je i učinjeno zaključno sa 17. septembrom.

NATO "demokratski" osiromašeni uranijum

Dvadeset godina posle bombardovanja osiromašenim uranijumom, u Republici Srbskoj od raka umire sve više mladih ljudi. Domaći i strani stručnjaci najavljuju pravi skok malignih oboljenja. 

Posledice NATO bombardovanja osiromašenim uranijumom pre 20 godina tek sada su ozbiljno počeli da osećaju građani Republike Srpske. Na teritoriji cele zemlje je primećen porast malignih oboljenja, koji na opšti užas u pojedinim regionima sve više pogađa mlade ljude, koji se, nažalost, lekarima obraćaju najčešće kasno, kad je izlečenje praktično nemoguće.

Pogubnom uticaju osiromašenog uranijuma izloženo je danas 15 lokacija u Republici Srbskoj. Srbi iz bombardovanih Hadžića čak četiri puta više umiru od raka u odnosu na ostale stanovnike, a to su otkrili slučajno, nakon što se posle reintegracije teritorija, oko 5.000 Srba iz Hadžića preselilo u Bratunac, gde su zapazili da u odnosu na zatečenu populaciju, u neobično velikom broju baš Srbi iz Hadžića umiru od raka. Podaci govore da je u Bratuncu od 5.000 preseljenih Hadžićana, njih skoro 800 umrlo od malignih bolesti.

Nažalost za ovih devet 20 godina Republika Srbska nikada nije reagovala i tražila odštetu,  a NATO osiromašeni "demokratski" uranijum i dalje odnosi žrtve po Republici Srbskoj.

NATO danas u Republici Srbskoj

Prisustvo NATO -a u Republici Srbskoj od agresije 1995. godine je konstantno u većem ili manjem obimu i o njegovom odlasku iz Republike Srpske ne postoji nikakav datum. NATO planira da instalira deo NATO raketnog štita u Republici Srbskoj sa kojim bi se Republika Srbska stavila na jednu od strana u današnjem svetskom vojnom poretku. NATO šalje vojnike iz Republike Srpske u razne konfliktne zone sveta.

Na javnosti, a naročito vlastima u Republici Srbskoj je da ovom ozbiljnom geopolitičkom pitanju sudbine Republike Srpske posvete ogromnu pažnju i iskoriste sve moguće mehanizme za održavanje referenduma o pristupanju Republike Srpske NATO -u, da bi se narod izjasnio o ovom veoma važnom pitanju za Republiku Srpsku, a da Republika Srbska definiše odnos prema NATO-u, kao što je Srbija zauzela stav da je neutralna država.

Sa druge strane, jadno je to, što političari iz Republike Srpske zagovaraju jednu politiku, a sa druge strane rade narodu iza leđa, a to se ogleda u činjenici da svi srbski predstavnici u zajedničkim instutucijama rade sve po pitanju ulaska Republike Srpske u NATO i to čak i javno govore.