Potpuni debakl politike koncesija

Čak 76 mjeseci je trebalo aktuelnoj vlasti da bi javno obnarodovala sopstvenu bruku koja doslovno glasi – „Vlada Republike Srpske konstatovala je danas da su sistemom koncesija do sada u republičkom budžetu ostvareni minimalni prihodi od oko tri miliona KM“.
               Uz ovakav efekat, po prirodi stvari ide i stupidan zaključak izvršne vlasti kojim su ocijenili „ da je nedopustivo da tako stanje ostane“.
               No, izostao je odgovor na pitanje kako je bilo uopšte dopustivo više od šest godina voditi ovakvu „politiku“ koncesija koja je napravila teške štete prebacujući profit od korištenja javnih dobara umjesto u državnu kasu u privatne džepove i to bez ikakve naknade.
                Ali tamo gdje je to moguće, sasvim je normalno i da se iz skupštinske procedure povuče Zakon o koncesijama uz obrazloženje da ga treba poboljšati. 
                Ne radi se o tome da su  dvije godine bile malo Džombićevom kabinetu da poboljša ono što je „uprskao“ njegov prethodnik već je na djelu bila „politika kontinuiteta“ koju je morao slijediti.
                I sada kada je đavo došao po svoje nedostaju im još dva mjeseca da bi čuveni ministar Željko Kovačević „poboljšao tekst“ zakona kako bi do kraja godine bio usvojen u skupštinskoj proceduri.
               Teško je od ovoga naći ubjedljiviji primjer neznanja, nerada, nemara, i štetočinskog činodejstvovanja Džombićeve vlade. Jer, koncesiona politika odnosila se i na poljoprivredno zemljište u državnoj svojini kojim je Vlada raspolagala na potpuno nedomaćinski način koji se kosi i sa elementarnom zdravom pameću.
                Ovaj resurs ustupan je po kriterijima koji vladaju u SNSD-u a ne po onima koji su važeći za sve civilizovane zemlje.
                I sada, kada se nema kud,  Vlada daje saglasnost Ministarstvu poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva RS da sačini anekse uz  sve ugovore za sjetvene poljoprivredne površine u skladu sa zaključcima datim u Ekonomskoj politici Srpske.
                Iza ovog zaključka krije se surova činjenica da je agrarna ali i koncesiona  politika koju je vodila aktuelna vlast dovela do toga da ni hljebnog žita nemamo za sopstvene potrebe.
                Umjesto da pšenicu izvozimo ove godine kupovaće se, sve su prilike,  od Rumuna.
                Tako je i prije nego što je propala Cvjetkovićeva vlada propao i dogovor sa Srbijom o uvozu žita kojim je izvršna vlast mahala kao da su dobili nepovratni kredit od MMF-a.
                 O kakvoj se izvršnoj vlasti radi najbolje govori činjenica da ona na tematskim sjednicama donosi sa posebnim akcentom zaključke koji stoje u opisu rada i nadležnosti svake institucije pa i radnog mjesta u njima.
                Tako su na današnjoj sjednici „zadužili Poresku upravu da intenzivira kontrole naplate koncesionih naknada“ iako se to apsolutno podrazumijeva jer proističe iz neposrednog smisla zbog koga ova institucija i postoji.