Kakva je sudbina nedovršene Crkve Hrista Spasa u Prištini?

O sudbini nedovršene srpske pravoslavne crkve Hrista Spasa u centru Prištine, čija je izgradnja započeta devedesetih godina, na Kosovu se ovih dana iznose različita mišljenja, među kojima i da je treba srušiti. Na poslednjoj sednici Senata Univerziteta u Prištini, koji je po poslednji put zasedao u starom sazivu, vođena je rasprava među prisutnim akdemskim albancima šta da urade sa ovim pravoslavnim hramom, pošto je crkva izgrađena u okviru univerzitetskog centra, i gde je čak predloženo da postane muzej patnje kosovskih Albanaca.

Direktor Instituta kulturnog nasleđa opštine Priština, Hadži Mehmetaj se založio da hram treba srušiti upravo, kako kaže, zbog vremena u kojem je izgrađena i činjenice da je to, kako tvrdi, bio "simbol bahatosti režima koji je sve albanske studente oterao sa Prištinskog univerziteta". Za akademika Redžepa Ferija najvažnije je da taj objekat srpske pravoslavne crkve više ne izražava verska opredeljenja, pošto u njega Srbi ne dolaze, i on smatra da albanski studenti treba da budu ti koji će zahtevati da se tom objektu odredi da bude mesto za humanitarne, naučne i stručne debate.

Sa druge strane poslanik Ljutfi Hazirim, bivši zamenik premijera i bivši ministar kulture, smatra da treba nastaviti sa izgradnjom crkve i ne menjati joj namenu, jer će time, kako smatra, Albanci dobiti političke poene, i pokazati svoju multikonfeksionalnost, iako u Prištini danas živi svega nekoliko desetina preostalih Srba.

Nedovršena Crkva Hrista Spasa u Prištini je posle NATO agresije 1999. godine više puta bila meta napada loklanih albanaca, unutrašnjost crkve je unštena, a u okolini je niklo nehigijensko naselje.U Prištini danas koliko-toliko funkcioniše samo crkva Svetog Nikole, u kojoj su prošlog vikenda krštena deca ruskog diplomate Alekseja Krivošejeva i njegove supruge Natalije. Četvoromesečne blizance Anu i Mihaila, u delimično obnovljenoj crkvi krstili su sveštenici Darko Marinković i Stevo Mitrić. Paroh Marinković je rekao da je ovo krštenje prvo u četiri ili pet godina unazad i istakao da su ruske diplomate učinile “veliku čast” time što su njihova deca krštena baš u crkvi Svetog Nikole. Jer iako između svakog krštenja prođe ponekad i po nekoliko godina, svako krštenje u Prištini uliva nadu da krštenja u ovoj crkvi neće prestati”, kaže otac Darko podsećajući da je u godini pre NATO agresije samo u crkvi Svetog Nikole u Prištini kršteno preko 600 vernika.

Igor Gojković,