Etnocid po slovu Ustava

Poslanik Srpske liste u Skupštini Crne Gore Budimir Aleksić rekao je Sini da je maternji jezik Crnogoraca srpski.

- Tokom cele crnogorske istorije, od vremena Crnojevića pa do 1918. godine, vladalo je mišljenje da su Crnogorci ne samo integralni nego elitni deo srpskog naroda - naglasio je Aleksić, koji je diplomirao na katedri za svetsku književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu.

Prema njegovim rečima, za Crnogorce je srpski jezik uslov očuvanja njihovog istorijskog identiteta. Uvek je zatiranje jednog jezika predstavljalo izraz najsurovijeg nasilja nad ljudima.

- Crnogorski režim i njegovi ideološki mentori čine sve da zatru ime srpskom jeziku. Ustavno uvođenje crnogorskog jezika je najblaže rečeno etnocid. Ta namera da se naš maternji jezik tretira kao nekakav „crnogorski“ jezik nije ništa drugo do velikohrvatska ideološka manipulacija. Stvaranje takozvanog crnogorskog jezika i potpisivanje ćiriličnog pisma samo je jedan od aspekata hrvatskog velikodržavnog imperijalnog projekta, koji Crnu Goru vidi kao integralni deo hrvatskog etničkog, istorijskog, kulturnog i jezičkog korpusa. A da je upravo o tome reč, davno je potvrdio jedan od ideologa latinizacije i kroatizacije Crnogoraca Rajko Cerović, koji je u kulturnom dodatku podgoričkog dnevnika Vijesti u maju 2003. godine, u polemici sa akademikom Branislavom Ostojićem, istakao da Crnogorci govore hrvatskim, u najmanju ruku toliko koliko i srpskim, ili da budemo precizniji, zbog ijekavice, kazao je on tada „govore više hrvatskim nego srpskim jezikom“ - istakao je Aleksić.

To uverenje, prema rečima našeg sagovornika, širili su svi crnogorski vladari - vladike i gospodari; pisci, publicisti, istoričari, kako domaći, tako i oni strani. Štaviše, sve do treće decenije dvadesetog veka nikome nije padalo na pamet da misli drugačije. Stoga se njihov maternji jezik ne može nazvati nikako drugačije do njegovom etničkom atribucijom.

- Naziv svakog jezika proizilazi iz imena njegovog naroda, što je postalo neprikosnoveno načelo i u teoriji i u praksi. U sačuvanim izvorima od 18. veka do danas postoji obilje dokaza da su Crnogorci svoj jezik nazivali srpskim, a nikada „crnogorskim“. Treba ukazati na jedan veoma važan dokument o jeziku Crnogoraca. To je „Zemljopis Knjaževine Crne Gore za učenike trećeg razreda osnovne škole“ iz 1895. U njemu jasno piše da „u Crnoj Gori žive sve sami čisti i pravi Srbi, koji govore srpskim jezikom“.

Upotreba izraza srpski jezik, kojim se imenuje jezik Crnogoraca, u crnogorskim pisanim dokumentima od Svetog Petra Cetinjskog do kralja Nikole, u vremenskom periodu od oko 150 godina, i to upravo u službenim spisima, javnim ispravama i udžbenicima, istovremeno je stvarni pokazatelj njihove objektivne nacionalne pripadnosti - zaključio je Aleksić.

JEZIK PO USTAVU

Šta novi crnogorski Ustav treba da jemči Srbima u Crnoj Gori?
- On je trebalo, a nije, da jemči pravo srpskom narodu na informisanje na njegovom maternjem, srpskom jeziku. Srbi bi trebalo da imaju svoj dnevni list koji bi se finansirao iz državnog budžeta, kao i TV kanal na srpskom jeziku i niz drugih institucija. Srpski narod u Crnoj Gori kao apsolutna jezička većina ne spori pravo manjinskim jezičkim zajednicama u Crnoj Gori da jezike nazovu svojim nacionalnim imenima - rekao je Aleksić.