Undrulje pretvoreno u Draževinu

Malo mesto kod Višegrada u kome je uhapšen Draža Mihailović, (ne)očekivano postaje i turistički kompleks.Sasvim neočekivano i neplanirano, sredinom 2004. godine, bronzani spomenikDraži Mihailoviću, komandantu kraljeve vojske u otadžbini, stigao je u mesto Undrulje kod Višegrada, udaljeno nekoliko kilometara putem prema Priboju i Rudom, do koga se stiže sa raskršća u Dobrunu na magistralnom putu između Višegrada i Užica.Radi se o spomeniku postavljenom 1992. godine u Vukovaru, sklonjenom zatim u Beograd, odakle je 1998. godine „stigao” u Brčko. Ali kako spomenik generala Draže Mihailovića nije bio dobrodošao u BiH distriktu, morao je ponovo „na putešestvije”.
Tako je stigao i „smirio se” u Undruljama, sasvim običnom mestu, koje se ipak od ostalih izdvaja po činjenici da su upravo tu 13. marta 1946. godine Dražu, nakon postavljene zasede, uhapsili pripadnici Udbe i Ozne.

Tom prilikom, u Undruljama su svi njegovi pratioci (kapetan Nikola Majstorović, major Dragiša Vasiljević i poručnik Blagoje Kovač) likvidirani na licu mesta.

Čičin bronzani spomenik pre četiri godine su otkrili njegovi veterani Veljko Planinčić iz Višegrada i Aleksa Mandić, rodom od Goražda, koji su zbog četništva robijali u predratnoj Jugoslaviji.

Tako se od 17. jula 2004. godine malo mestašce Undrulje prvo nezvanično preimenuje u Draževinu i, malo pomalo, postaje stecište brojnih poklonika lika i dela đenerala Mihailovića, ali i sve brojnijih turista. Sasvim neplanirano Draževina, mada ne zvanično, postaje sastavni deo turističke ponude višegradskog kraja vezanog za budućuprugu, koja uskoro stiže do grada, kao i manastirski kompleks u obližnjem Dobrunu.

Odmah nakon Dražinog hapšenja, 13. marta 1946. godine, usledila je nezapamćena odmazda i nečuveno kažnjavanje celih srpskih porodica iz ovog dela višegradske opštine, zbog jatakovanja sa četnicima. Kompletne srpske porodice, uključujući i decu, deportovane su i zatvorene u radni logor u Zavidoviće, a prema još uvek nepotpunim podacima oko 50 srpskih domaćina ovog kraja je zbog jatakovanja robijalo.

Zanimljiv je slučaj, sada već pokojnog, Obrena Tasića iz sela Bijela kod Višegrada koji je u to vreme 1946. godine upravo završavao trogodišnji vojni rok. Po ustaljenoj praksi pisao je kući da mu pošalju odelo, a kako odgovor nikako nije stizao starešine su ga poslale kući u uniformi. Iznenađenje ga je tek čekalo kad je stigao u selo, zatekao je puste i zaključane domove. Saznavši za deportaciju kompletnih porodica, seo je na voz i priključio im se u radnom logoru u Zavidovićima.

Četiri godine nakon „dolaska” Dražinog spomenika u Draževinu ovo mesto poprima konture budućeg turističkog kompleksa. Crkva Svetog Nikole je pred završetkom, gradi se i veliki parohijski dom sa odajama, a u planu je gradnja i brojnih drugih sadržaja.