Godišnjica NATO bombardovanja RTS-a: Zločin bez kazne

To je bio prvi slučaj da je medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj.

Poginuli su Jelica Munitlak (28), šminker, Ksenija Banković (28), video-mikser, Darko Stoimenovski (26), tehničar u razmeni, Nebojša Stojanović (27), tehničar u masteru, Dragorad Dragojević (27), radnik obezbeđenja, Dragan Tasić (31), električar, Aleksandar Deletić (31), kamerman, Slaviša Stevanović (32), tehničar, Siniša Medić (32), dizajner programa, Ivan Stukalo (34), tehničar, Dejan Marković (39), radnik obezbeđenja, Milan Joksimović (47), radnik obezbeđenja, Branislav Jovanović (50), tehničar u masteru, Milan Janković (59), precizni mehaničar, Tomislav Mitrović (61), režiser programa, i Slobodan Jontić (54), monter.

Međunarodna organizacija za ljudska prava „Hjuman rajts voč“ je 2000. godine saopštila da nije bilo nikakvog opravdanja za bombardovanje zgrade televizije.

Čelnici NATO-a tvrdili su da je napad bio opravdan, a specijalna komisija Haškog tribunala koja je ispitivala i slučaj bombardovanja RTS-a, nije predložila Tužilaštvu da pokrene krivični postupak.

Bivši direktor RTS-a Dragoljub Milanović je, u Beogradu 2002. godine, osuđen na 10 godina zatvora, s obrazloženjem da nije poštovao naređenje tadašnje Savezne vlade i ljude i tehniku izmjestio iz objekata RTS-a u Aberdarevoj i u Hilandarskoj ulici.

U znak sjećanja na poginule, u beogradskom Tašmajdanskom parku, kod zgrade RTS-a, podignut je spomenik „Zašto?“, kojim porodice i prijatelji stradalih postavljaju pitanje zašto su oni poginuli.

U Košutnjaku je prošle godine otvoren spomen-park „Da se ne zaboravi“, u kome je zasađeno 16 stabala piramidalnog graba, po jedno za svakog nastradalog radnika.

Napadi NATO snaga SRJ, počeli su 24. marta 1999. godine i u njima je tokom 79 dana bombardovanja najmanje 2.500 osoba poginulo, a ranjeno i povrijeđeno više od 12.500 ljudi.

Izvor: IN4S