Formiranje Tijela nacionalnog spasa

 

Sada, kada je Deklaracija usvojena u Narodnoj skupštini, možemo reći da ona, u svojoj suštini, ima genocidne namjere, jer indirektno osuđuje jedan narod, odnosno dio naroda, da je počinio zločin genocida, a takve osude zasnovane su na lažima. U Srebrenici se u junu 1995. godine dogodio zločin, ali je od presudne važnosti da se odgovori ko je organizovao strijeljanje nekoliko stotina nenaoružanih Bošnjaka i zašto počinioci tog gnusnog zločina, iako poznati, nisu sudski procesuirani, osim Dražena Erdemovića. On je priznao da je u tom zločinu učestvovao, a Haški sud ga je osudio na samo pet godina zatvora!? Da li ovom Deklaracijom Srbija preuzima odgovornost od holandskog bataljona koji je štitio Srebrenicu? I da li Deklaracijom neko, na lukav način, hoće da unese mržnju između dva dijela jednog naroda, i to sa nesagledivim posljedicama? Zato Pokret smatra vrlo važnim da običan čovjek zna da su protiv takve Deklaracije bile političke stranke čije većinsko glasačko tijelo čine Srbi, a da je instrumentalizovani režim obezbijedio usvajanje takve Deklaracije preko stranaka čije glasačko tijelo ne čini ni blizu 50 posto srpskog glasačkog tijela. Ova činjenica nesumnjivo govori da srpski narod nije protiv samog sebe.

 

Usvajanje  Deklaracije najavljuje dolazak velike opasnosti po Republiku Srpsku i srpski narod u njoj, i, zato, Pokret smatra neophodnim formiranje Tijela nacionalnog spasa. To Tijelo imalo bi za cilj izradu strategije odbrane Srpske i srpskog naroda u njoj, a činili bi ga predstavnici svih političkih stranaka, istaknuti pojedinci i crkveni velikodostojnici.