Obraćanje srpskomu narodu Sveruskog pokreta «Kosovski front» U vezi 65. godišnjice oslobođenja srpske prestonice

Braćo i sestre, saborci, istoverci!

Pokazalo se da je ova, 2009. godina, puna značajnih datuma, kako tužnih i trgičnih, tako i radosnih i svečanih. Prolećno kapanje otopljenog snega i žubor prolećnih voda su nas podsećali na tutnjavu natovskih aviona i urlik raketa koje su se obrušavale na Srbiju 1999. godine. Letnji vreli dani su nam prizivali slike žestokih okršaja Kosovskog boja koji se odigrao pre 620 godina. I evo sada jesenji vetrovi i svečana rumen lišća podsećaju na 65. godišnjicu oslobođenja Beograda od nemačkih okupatora.
Pre više od šezdeset godina su se Srbi i Rusi, kao toliko puta pre, našli s iste strane fronta u borbi protiv okrutnog i podmuklog neprijatelja. Rusi nikada neće zaboraviti neprocenjivu pomoć svoje braće Slovena koji su na sebe primali udare namenjene Rusiji. Mi pamtimo da je upravo junački polet srpskog naroda 1941. godine osujetio šurovanje sopstvenih vlastodržaca sa Hitlerom, odložio napad Nemačke na Sovjetski Savez. Pamtimo i to da se posle prvog poraza u neravnopravnoj borbi u okupiranoj Jugoslaviji podigao masovni narodni pokret, privukavši na sebe značajne nemačke snage. Krilatica Draže Mihajlovića „Reči „kapitulacija“ u srpskom vojnom leksikonu nema!“ odrazila je nepokolebivi borbeni duh srpskog naroda. Srbi su se tokom čitavog razdoblja napredovanja nemačke vojske na Istočnom frontu junački borili, faktički zamenjujući drugi front koji je Rusiji bio toliko potreban i koji su zapadni saveznici uspeli da otvore tek pred kraj rata. Pamtimo odvažnost i junaštvo četnika-ravnogoraca, divimo se podvizima i slavnim pobedama jugoslovenskih partizana. I pored niza unutrašnjih nesuglasica i tehničke nadmoćnosti neprijatelja, pokazalo se da hvaljena Hitlerova vojna mašina nije dorasla južnoslovenskoj vojsci. Otpor u Jugoslaviji je bio najsnažniji u čitavoj okupiranoj Evropi. Propali su svi pokušaji da se on suzbije i dokraja uništi. Čitav niz opširnih oblasti zemlje bio je pod kontrolom južnoslovenskih oružanih snaga. Nemcima nije uspelo da odrešenih ruku deluju na drugim pravcima, bili su prinuđeni da u Jugoslaviji stalno drže do dvadeset elitnih divizija.
Borci Crvene Armije koji su se na istoku borili sa hitlerovskom armadom, znali su za podršku na Balkanu i osećali je. Ta podrška predstavlja posredni doprinos srpskih saveznika slavnim pobedama sovjetske vojske kod Moskve, Staljingrada i Kurska.
Rusija je sa svoje strane, potukavši neprijatelja na svojoj teritoriji, pritekla u pomoć braći Slovenima. Jedinice 3. Ukrajinskog fronta su u sadejstvu sa 14. korpusom Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije 28. septembra iz rejona Vidina počele ofanzivu u pravcu Beograda. Probile su pograničnu odbranu protivnika, u teškim borbama savladale Istočno-Srpske planine i 8. oktobra forsirale Moravu, zauzevši dva mostobrana u rejonu Velike Plane i Palanke. 10. gardijski pešadijski korpus iz sastava 46. armije 2. Ukrajinskog fronta je zajedno sa jedinicama NOVJ forsirao Dunav, obezbedivši napredovanje ka Beogradu sa severoistoka. 4. gardijski mehanizovani korpus je, savladavši otpor protivnika južno od Beograda, stigao do grada i započeo borbe u predgrađu. 12. korpus NOVJ je držao puteve ka Beogradu južno od Save. Juriš na grad je počeo kasnije, pošto je deo snaga preusmeren na likvidiranje grupacije od više hiljada protivnika, okružene jugoistočno od Beograda. Beograd je 20. oktobra sasvim oslobođen.
20. oktobar 1944. godine – dan oslobođenja srpske prestonice od hitlerovaca – zauvek će ostati u sećanju srpskog i ruskog naroda.
Pokret «Kosovski Front» čestita srpskom narodu 65. godišnjicu tog radosnog događaja. Izražavamo uverenost u to da će nam sećanje na zajedničku pobedu i slovensko ratno bratstvo pomoći u našoj zajedničkoj borbi s onim izazovima i rovarenjima neprijatelja sa kojima se Srbi i njihovi ruski saveznici sada suočavaju. Neka pobeda nad hitlerovcima 1944. godine postane prauzor naše zajedničke buduće pobede i oslobođenja svete zemlje Kosova i Metohije!