Zvono zvoni za Ilindan

Tokom današnjeg tradicionalnog Ilindanskog sabora na planini Lukavici ispred hrama Svetog Ilije koji je u izgradnji biće postavljeno crkveno zvono , dar poznatog podgoričkog advokata i publiciste Milinka Stojanovića, rodom iz Pipera. Tradicija okupljanja na Lukavici na Ilindan duga je oko 200 godina, a izgradnja novog hrama trebala bi da osigura njeno očuvanje.
- Za očekivati je da će tradicija održavanja zbora na Lukavici, na Nišinom kiljanu, poživjeti, a pogotovo kada hram bude u cjelosti u funkciji. Mene je posebno obradovala vijest da će upravo na mjestu gdje su se skupljali ljudi iz pet plemena , Pipera, Rovčana, obje Morače, Župljana i Zagarčana ,biti podignut hram. Zvono sam poklonio kao Piper i raduje me što pleme Piperi u tome aktivno učestvuje. Ne treba posebno dokazivati koliko me je radovalo što je zvono izliveno baš u Rusiji - kaže Milinko Stojanović, inače poznat i kao golootočki stradalnik.
Zvono je izliveno u livnici "Vera" u Voronježu, a vrijedno je 3.600 eura. Iako hram nije završen, zvono će danas biti postavljeno na postolje ispred njega, tako da će moći da zvoni. Izgradnja svetinje počela je na Ilindan prošle godine, kada je temelje osveštao arhiepiskop cetinjski mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije. Stojanović je tom prilikom u ime Pipera u temelje hrama ugradio kamen donešen sa kućišta Savića Radojeva, piperskog junaka koji je učestvovao u oslobađanju Lukavice od Turaka.
- Narod se opravdano raduje podizanju hrama bez obzira da li su u pitanju vjernici ili oni koji se time ne oduševljavaju. Može se smatrati da za podizanje hrama postoji opštenarodno raspoloženje - kaže Stojanović koji je na Lukavici i rođen.
On se prisjeća Ilindanskih sabora iz prošlosti, uoči, tokom i nakon Drugog svjetskog rata.
- Na nepunih 200 metara od mjesta gdje se danas zida hram bila je biblioteka u kolibi poznatog revolucionara Radosava Popovića. Možete zamisliti da na katunu postoji posebna koliba u kojoj je biblioteka. Tu se mnogo radilo na sjedinjavanju progresivnih antifašističkih snaga. Sjećam se dugačkih kolona ljudi iz svih pet plemena. Ne zna se iz kojeg ih je bilo više. U kolu je znalo da bude nekoliko stotina ljudi - sjeća se Stojanović nekadašnjih Ilindanskih okupljanja.
On ističe da neće ostati pasivan i da će pomoći i obnovu još jednog hrama u Piperima , hrama Svetog Đorđa u Stijeni Piperskoj.