Dragulj u korovu

Nekadašnji stoni grad vlastelinske porodica Pavlovići - Radenovići, koji su pod svojom vlašću držali područje između gornjeg toka Bosne i Drine na istoku i Trebinja i Cavtata na jugozapadu, a istoričari ga svrstavali u najbolje utvrđene gradove u srednjovjekovnoj Bosni, danas je samo kompleks ruševina, zaraslih u korov, a mogao bi da bude turistički dragulj.

Borač se prvi put pominje u jedanaestom vijeku, a procvat je doživio u četrnaestom i petnaestom vijeku, kada je obnovljen nakon najezde Turaka 1471. godine. U prvo vrijeme turske vladavine i sam grad Rogatica nazivao se Podborač.

Grad je bio podignut na tri kote nejednake visine gdje su stajale kule i omeđen zidovima dužine oko 800 metara, čija je debljina iznosila tri metra. U blizini grada tvrđave nalazilo se Varošište koje se u dubrovačkim dokumentima najčešče pominjalo kao Podborač, tu se nalazi trg s carinarnicom, do kojeg je vodio stari karavanski put dolinom rijeke Prače ka Drini.

Knezovi Pavlovići - Radenovići držeći pod svojom vlašću dobar dio karavanskog puta koji je Dubrovnik vezivao s balkanskim zaleđem, stekli su veliko bogatstvo od carina i trgovine. Njihov pečat na kojem je bio oslikan grad s tri kule i danas se čuva u dubrovačkom arhivu, a grad Rogatica danas koristi izgled njihovog grba kao zaštitini znak, kao i grad Slobomir, kod Bijeljine, koji su osnovali Mira i Slobodan Pavlović.

Stariji stanovnici sjećaju se vremena kada su kao djeca čuvajući stoku i igrajući se između zidina tražili podzemne prolaze i skriveno blago o kojima su slušali od starijih. Tom prilikom je Zora Perula, sada već starica, pronašla zlatan prsten. Ipak, osim probnih iskopavanja, do sada nije ništa učinjeno da bi se ovaj spomenik istorije rekonstruisao i istražio.

U Turističkoj organizaciji Rogatica saznali smo da od sredstava iz budžeta Opštine planiraju uraditi prilazni put, očistiti prilaze zidinama i postaviti klupe, jer za nešto više nemaju sredstava.