Kriza je počela nakon što ukrajinske vlasti krajem novembra nisu potpisale pripremljeni sporazum o zoni slobodne trgovine sa EU, krajnje nepovoljan za Ukrajinu, koji bi i ekonomskom savezu Rusije, Bjelorusije i Kazahstana stvorio velike probleme. Trgovina po evropskim standardima bi zatvorila mnoga ukrajinska preduzeća (Ukrajina bi postala isključivo uvoznik), a roba iz Evrope bi, preko Ukrajine, preplavila i tri članice Carinskog saveza i ugrozila proizvodnju i u njima. Evropska Unija, u kojoj je u pojedinim zemljama nezaposleno oko četvrtine stanovništva, pokušava da svoju unutrašnju krizu prebaci na leđa Ukrajine, Rusije i drugih zemalja na koje su oni skloni da gledaju s visoka, isključivo kao tržište, ne vodeći računa o njihovim socijalnim i drugim interesima.
Poslije odbijanja Janukoviča da potpiše sporazum prozapadna opozicija je okupljala svoje pristalice na Majdanu u Kijevu (majdan ruski znači trg), koji su preimenovali u Evromajdan; „Evrorevolucija“ prolazi pod antiruskim lozinkama. Zapad u Ukrajini raspaljuje ukrajinski nacinalizam i katolički klerikalizam, dijeli pravoslavnu crkvu i izaziva smutnju u cilju suprotstavljanja Ukrajine Rusiji, u šta već dugo ulaže i velika sredstva. Unutrašnje podjele su vjerske, radi se o jednom narodu – maloruskom, ukrajinskom, koji je, uz velikoruski i bjeloruski, jedna od tri grane jednog – ruskog naroda. Vođe „revolucije“ su sumanuti, manijakalni nacionalisti-rusofobi i klerikalci. Istina je da je ekonomsko stanje u zemlji teško, ali Zapad stanovništvo zloupotrebljava za raspirivanje sukoba.
Građanski rat u Ukrajini treba i da veže ruke Rusiji dok Zapad završi svije prljave poslove na Bliskom i Srednjem Istoku – u Siriji, koju su već skoro uništili, i u Iranu. On treba i da oteža i onemogući stvaranje Evroazijskog saveza slovenskih i drugih naroda, takva je računica američkih jastrebova i njihovih evropskih skutonoša.
Nosilac Evromajdana je Galicija, zapadni dio Ukrajine u kojoj većinu stanovnika čine grko-katolici. Kijev je, kao glavni grad, više talac nego saučesnik onog što se događa, mada ima govora da je u njemu podijeljeno više stotina hiljada komada vatrenog oružja. Udarne snage stižu iz Galicije, ona je, ohrabrena podrškom Zapada, uzela na sebe da odredi pravac kretanja Ukrajine mimo volje naroda izražene na izborima.
Ukrajinska grčko-katolička, Unijatska crkva je 2013. imala 4 miliona i 346 hiljada vjernika, što je manje od jedne desetine stanovnika Ukrajine, u kojoj sada živi 46 miliona ljudi. Unijatska crkva postoji od 1596. (Brestska unija), kada je, pod pritiskom poljske vlasti, veći dio episkopâ Kijevske mitropolije Konstantinopoljskog Patrijarhata priznao vlast rimskog pape i katoličke dogmate, uz očuvanje pravoslavnih obreda. Crkva se ukorijenila u zapadnom dijelu Ukrajine koji je bio pod vlašću katoličkih država – Poljske i Austrije.
Ogromna većina stanovnika Ukrajine su pravoslavni hrišćani. Međutim, i oni su, na žalost, podijeljeni, jer se, slično kao i u Crnoj Gori, 1992. pojavila nekanonska samoproglašena Ukrajinska pravoslavna crkva Kijevskog patrijarhata.
Današnji Drang nach osten (njemački: Pohod na Istok) je pohod Karolinške, katoličko-protestantske Evrope i Zapada u cjelini na vizantijsko-slovensku, pravoslavnu civilizaciju. U Ukrajini se danas nastavlja ono što se 1990-h godina događalo u Jugoslaviji. Nakon sloma Sovjetskog Saveza Zapad preuređuje bivši socijalistički svijet uzdižući na vlast katolike i potiskujući pravoslavne, u prvom redu Ruse i Srbe. Krajnji cilj je, koliko se može vidjeti, uništenje čitave pravoslavne civilizacije i njeno podređivanje Zapadu. Drugi cilj je slabljenje Slovena, koji su daleko najveća etnička grupa u Evropi. Sve što se danas događa unutar Ukrajine usmjereno je kako protiv njenih dugoročnih interesa tako i protiv Rusije i njihovog bratskog saveza; slično odnosima Srbije i Crne Gore – što više zavade, podjelâ i mržnje, to bolje. Jedan od razloga, ne i jedini, je taj što Ukrajina Rusiju, a Crna Gora Srbiju odvaja od mora. Zapadna strategija je opkoljavanje i uništenje ova dva naroda i njihove države.
Zapad Ukrajinu nije ostavio na miru da se sama odluči za moguće pristupanje Carinskom savezu sa Rusijom i ostalim njegovim članicama. Rusija je u međuvremenu Ukrajini, koja se nalazi u vrlo teškom finansijsko-ekonomskom stanju, odobrila kredit od 15 milijardi dolara i smaljila cijenu gasa za jednu trećinu – sa 410 na nešto manje od 270 dolara za hiljadu kubnih metara, pružila ruku pomoći. Ukrajini su otvorena vrata i za ulazak u Evroazijski Savez, koji treba da počne da djeluje 1. januara sljedeće 2015. godine.
Ukrajina je, poslije Rusije, najveća evropska država (ima preko 600 hiljada km²). Sadašnje granice su uspostavljene 1954., kada je Hruščov samovoljno Krim uzeo od Rusije i dao ga Ukrajini, narod (većina stanovnika su Rusi) se ništa nije pitao. Ukrajina ima 46 miliona stanovnika; 1991. je imala 52 miliona, za dvadeset godina nezavisnosti izgubila je šest miliona. Ovaj užasni pad stanovništva, a stanje je slično i u drugim pravoslavnim zemljama koje su na vrhu svjetske ljestvice po tom pšokazatelju, najbolje govori kakvo je stanje u zemlji. Ukrajina je član Zajednice nezavisnih država ZND, ima i status posmatrača u Organizaciji Ugovora o kolektivnoj bezbjednosti ODKB i Evroazijskom Savezu.
U slučaju Ukrajine, Zapad je napustio svoju ranije primjenjivanu, ponižavajuću metodu „mrkve i štapa“. Ništa nisu nudili, naprotiv, postavili su uslove koji bi zemlju doveli u još kudikamo teže ekonomsko, a time i društveno i političko stanje. Umjesto mrkve našlo se batinâ, ito podosta, kojima je zakonito izabrani predsjednik istjeran iz predsjedničke palate. Ako ne djeluje demokratija (prozapadni kandidat Julija Timošenko je izgubila izbore) djelotvorna je batina. Pogotovo ako je nose dobro plaćeni desničari.
Vođe opozicije su Arsenij Jacenjuk, Vitalij Kličko i Oleg Tjagnjibok? Dosadašnja Vrhovna rada Ukrajine, izabrana na izborima 28. oktobra 2012., imala je 450 poslanika. Vladajuća, Janukovićeva Partija regiona imala je 210 poslanika, Sveukrajinsko udruženje «Batkovšćina» 99 (Jacenjuk, predsjednik stranke je Julija Timošenko), Ukrajinska demokratska alijansa za reforme UDAR 42 (Kličko) i Sveukrajinsko udruženje «Sloboda» 37 poslanika (Tjagnjibok). Komunistička partija Ukrajine, čiji je predsjednik Pjotr Simonenko, imala je 32 poslanika. Punomoćja poslanika su na pet godina, do 2017. godine.
nastaviće se ………
