Pravo na ubijanje – Razbijanje dogmi 2

U želji da se opravda najgnusnije zločinstvo samoživosti, protagonisti prekida trudnoće su u sklopu svojih učenja razvili posebnu dogmu. Širokoj populaciji vrlo pitku, jer joj umiruje savjest, a stručnoj vrlo isplatljivu. Svi su zadovoljni. Osim možda onih koji zbog toga bivaju svirepo ubijeni. „Ali takvi ne postoje, oni svakako nisu oni, oni nisu živi, nijemi su i niko ih ne čuje.“ Sažeto dogma glasi: „Beba je prije rođenja dio ženinog tijela. Čovjek i život nastaju rođenjem.“ Da li je to zaista tačno?



Iz svega što slijedi jasno je da beba prije rođenja nije dio ženinog tijela. Čak i kada bismo prihvatili ovu dogmu primjenom zakonskih propisa o ekstrakciji ljudskih tkiva i organa došli bismo do toga da su uslovi za njihovu ekstrakciju isključivo medicinske prirode koji podrazumjevaju da je to (ekstrakcija) najpovoljniji način liječenja nekog lica. Dakle dosljedno držanje ove dogme bi dovelo do toga da se trudnoća može prekinuti samo u slučajevima kada je to medicinski neophodno. Međutim, laži nikada pa ni ovaj put nisu dosljedne. Takođe, ništa što je organskog porijekla ne može da se razvija ukoliko nije živo, shodno čemu i život i čovjek nastaju začećem.


Vidjećemo da se navedena dogma ne temelji na biološkim i medicinskim naučnim činjenicama već na tvrdnji da beba u većem dijelu prednatalnog perioda, nije sposobna za opstanak van majke, odnosno na tome da jedan čovjek zavisi o drugog čovjeka. Iako je ova tvrdnja tačna, ne može se reći da je dogma opravdana, jer to znači da svako o koga se neko drugi oslanja ima pravo da ga ubije. Inače, taj kurs su u svojoj politici sljedili i provodili nacisti tokom 30-ih i 40-tih godina prošlog vijeka ali sa daleko blažim posljedicama. Nedopustivo je da njihova politika i danas živi kroz naše zakonodavstvo.
 

Dogma broj 4 – Beba je prije rođenja dio ženinog tijela:

Život nastaje rođenjem. Prije rođenja čovjek nije čovjek, riječ je o gomili tkiva koja su dio ženinog tijela i koja potencijalno postaju čovjek. Čovjek nastaje rođenjem.
 

Razbijanje dogme:
 

Relevantna medicinska literatura tvrdi da je „ljudsko tijelo biološka cjelina izgrađena od ćelija koje grade tkiva, a tkiva čine organe koji su grupisani u funkcionalne cijeline, tj. sisteme organa.“ Dakle, dio tijela može biti ćelija, tkivo ili organ.

U kom smislu se uzima da je beba prije rođenja dio ženinog tijela?

4.1 Beba kao tkivo žene

Beba prije rođenja posjeduje organe te ni u kom slučaju ne može biti smatrana tkivom jer prema navedenoj definiciji tkiva čine organe a organi su ovdje već oformljeni. Znači riječ je o višem stadijumu grupisanja ćelija od stadijuma grupisanja u tkiva.

4.2 Beba kao organ žene

„Već od četvrte nedelje od začeća, kod čovjeka se obrazuju sistemi organa“. Dakle, riječ je o stadijumu funkcionalnog grupisanja organa u sisteme, a zbog medicinske i biološke činjenice da je organ izgrađen tkivima a ne organima ili sistemima organa, jasno je da beba nije dio ženinog tijela ni kao organ.

4.3 Beba kao dio sistema organa žene

„Sistem (od Grčke riječi systema: sastavljeno, cjelina) predstavlja skup dijelova u cjelini po određenom planu odnosno skup organa koji vrše zajedničku funkciju“.

Funkcionalno grupisani organi čine sistem organa npr. za disanje, varenje, reprodukciju, kardio-vaskularni sistem, CNS. Svaka grupa organa obavlja samo sebi svojstvenu funkciju određenu anatomijom tj. fizionomijom organa činilaca sistema. Osim činjenice da je sistem skup organa tj. da su djelovi sistema organa pojedinačni organi, a beba kako smo vidjeli nije organ, relevantna je i ta činjenica da beba ne obavlja nikakvu zajedničku funkciju ni sa jednim organom ili sistemom organa ženinog tijela, te uslovi određeni definisanjem sistema organa, u pogledu gradivne jedinice (organa) i u pogledu funkcije (koju oni zajednički obavljaju), nisu ispunjene, što eliminiše mogućnost svrstavanja bebe u dio nekog sistema organa ženinog tijela.

Ubijati ljude samo zbog toga što su bespomoćni i što zavise o nas krajnje je necivilizovano i nehumano. Nedopustivo je.