NA VRH KOMA VASOVOGA

                                                 '' ,       

Ovih dana je iz štampe izašao šesti broj ''Glasa Holmije''časopis za književnost,istoriju i kulturu,koji izlazi na srbskom jeziku i ćiriličnom pismu a čiji je glavni i odgovorni urednik profesor istorije Goran Kiković.On u uvodniku se posebno osvrće na da ''Petrovići Njegoš i Kralj Nikola nijesu genocidni.'' On u uvodnoj riječi kaže:

''Poštovani čitaoci, pred vama je već šesti broj ''Glas Holmije'', što govori da, i u ovim teškim ekonomskim uslovima,  časopis izlazi u skladu sa utvrđenom dinamikom. Da je časopis opravdao svoje postojanje govore vaše pozitivne ocjene koje nam daju snage da nastavimo da, između ostalog,  saopštavamo istorijsku istinu o svim bitnijim dogođajima koji su se zbili na našim širim prostorima. Činimo to na osnovu naučnih činjenica ne dozvoljavajući da se na stranicama '' Glasa Holmije '' nađu falsifikati i ono što ne odgovara istorijskoj istini.
 

Za razliku od nas ovih dana su se pojavili oni koji, održavajući takozvani naučni skup u Plavu, žele da izazovu destabilizaciju prilika u Limskoj dolini i da poslije sto godina određene događaje prikažu u nekom  njima svojstvenom svijetlu. Naime, učesnici tog skupa su iznijeli niz neistina na račun nekadašnjih oslobodioca Plava i Gusinja, ističući da su oni  navodno počinili genocid nad nekoliko desetina ''Bošnjaka'' i izvršili ''nasilno pokrštavanje'' dvanaest hiljada  Bošnjaka i Albanaca.  Opet glavni pokretač je poznati falsifikator istorije Šerbo Ratoder iz Bihora, koji stalno izmišlja razne zločine i naravno konvertita tzv.profesor Novak Kilibarda, koji nazva ''Gorski vijenac'' ni manje ni više nego da  je ''nadojen antiislamizmom i antiturstvom''. Za tako iznešene neistine se u demokratskim zemljama ide u zatvor. Međutim, u Crnoj Gori se ovakvim krivotvorcima istorije dodjeljuju nacionalne penzije i priznanja. 
 

  Umjesto da proslave 200 godina od Njegoševog rođenja oni  najvećeg srbskog pjesnika proglašavaju genocidnim. Po ocjeni ovih kvazinaučnika i kralj Nikola je izvršio genocid, a neznaju da nije bilo njega  svi bi oni bili protjerani za Tursku. Uz to, poznato je da niko od plavskoѓusinjskih aga i begova, koji su tlačili  „raju“ nije odgovarao za svoja nepočinstva. Zato deklaracija Odbora za obilježavanje 100 godina od genocida nad Bošnjacima i Albancima iz Plava i Gusinja predstavlja skandalozni akt i krivotvorenje istorijskih činjenica.Jer istorujska nauka neumoljivo ukazuje da 1913. godine nije  bilo nikakvog nasilnog pokrštavanja i genocida muslimanskog i albanskog življa u plavogusinjskom kraju. To znači da ponuđena deklaracija nema dodirnih tačaka sa istinom. Ona  budi aveti prošlosti i  ide na ruku priči o stvaranju velike Albanije.  Tim prije, kad se zna da  se nakon oslobođenja od turske inperije na stotine islamiziranih Srba dobrovoljno vratilo u svoju pradjedovsku vjeru pravoslavnu. To znači da je sulodo tražiti da crnogorski parlament usvoji rezoluciju kojom će se priznati genocid nad Albancima i Bošnjacima u Plavu i Gusinju.

Podsjećamo da su proslavljeni crnogorski ratnici i dobrovoljci poslije pet vjekova robovanja, donijeli slobodu  na našim  širim prostorima i da niko nema pravo da, preko mračnih deklaracija poslije sto godina omalovažava njihovu herojsku borbu. Bilo bi pametnije da se autori pomenute deklaracije i njihovi pomagači manu „ćorava posla“ i da daju doprinos skladnom suživotu svih naroda i u Plavu i u Crnoj Gori. Ako to ne urade izazvaće nesagledive posledice, jer potomci onih oslobodioca kojima je čast i ljudsko dostojanstvo bilo iznad svega  neće dozvoliti da bilo ko udara na temeljne vrijenosti Srbskog naroda i istorijske Crne Gore.
 

Opasno je poštovani čitaoci iznositi falsifikate a kriti pravu istinu o događajima od prije sto i više godina kada su '' naša braća'' druge vjere do zadnjega  branili Tursku carevinu koja je počinila mnoga zlodjela na ovim prostorima i da nije bilo Njegoša ne bi imao ko da nam saopšti istorijsku istinu koju je on napisao u ''Gorskom vijencu,''...poturči se plaho i lakomo, mlijeko ih srbsko razgubalo...ili ...'' Što uteče ispod sablje turske, što na vjeru pravu ne pohuli, što se nehće u lance vezati, to se zbježa u ove planine, da ginemo i krv prolijevamo, da junački amanet čuvamo!Divno ime i svetu slobodu''!''
 

U časopisu možete pročitati i intervju glavnog i odgovornog urednika Gorana Kikovića  sa Veljkom Račićem, predsjednikom Centra za razvoj i unapređenje prijateljstva Crne Gore i Srbije iz Podgorice,koji ističe da '' Crna Gora nema i ne može imati nikog bližeg od Srbije!'',zatim tu je redovna rublika i tema o Knezu Nikoli Vasojeviću iz pera poznatog hroničara Vasojevića  Radomira P. Guberinića.U redovnoj rublici ''jubileji'' svoje viđenje o Petru Drugom Petroviću Njegošu, nakon dva vijeka od rođenja ovog najvećeg srbskog pjesnika ,kazuje poznati književnik i književni kritičar Katarina Brajović.Pod naslovom ''Blago tome ko dovijek živi imao se rašta i roditi''.Ona citira Slobodana Jovanovića koji je rekao:'' U celoj našoj književnosti postoji samo jedan gorostas – i to je Njegoš“ – konstatovao je Slobodan Jovanović još 1925. godine, markirajući topografiju srpske kulture koju naša intelektualna elita, tokom svog problematičnog nastajanja između prve i druge stogodišnjice Njegoševog rođenja, oberučke prihvata. Njegoševo delo, međutim, i dalje predstavlja neobjašnjeni incident, koji nema dostojnih tumača i nastavljača, ni antitetički oslonac. Njegova usamljenost na lovćenskim vrhovima postaje sablasna i tragična, kako je i slutio predajući svoje vrhunsko stvaralaštvo na staranje nepismenim naslednicima.

Doduše, vreme će pokazati da su ovi nepismeni, ali i te kako usmeni sledbenici, Njegošu bili i najodaniji. Oni nisu imali potrebu da ga krivotvore. „Nijedan naš pesnik nije u prisnijoj vezi sa svojom užom sredinom od Njegoša. To je poznato iz mnogobrojnih primera: ja sam nailazio po planinama Crne Gore na starije čobane koji su znali napamet cele odeljke Gorskog vijenca“ – zapisao je Jovan Cvijić.U rublici ''Naše umne glave'', O proti Milošu  Velimiroviću (1848 – 1920)  piše, Rade Brakočević.Oknjiževnosti  piše      mr Radivoje D. Labović,a tu je i predstavljanje pjesnika:Dobrašina Jelića,Veroljuba Lakićevog Kastratovića i Zorana Jokića.Zatim nove knjige:dr Vukića Ilinčića ''Bombaška i Vasojevićka afera'',koju predstavlja čitalačkoj publici dr Žarko Leković,zatim knjiga Miluna Petrića : ''Duhovno sazvežđe Samograda''koju čitalačkoj publici predstavlja istoričar Goran Kiković koji citira riječi  episkopa budimljansko-nikšićkog Joanikije koji je napisao kratak osvrt u kojem je kazao: ''Duhovno sazvežđe Samograda sastavnjeno je od starih i novih srbskih svetinja, u naljepšem dijelu limske doline, koje sijaju božanskom svjetlošću i obasjavaju naše zemaljske puteve''. Knjiga ''Vasojević svoj na svome – navijek i amin '' Slavoljuba T. Đukića, u osam poglavlja obuhvata period od najdaljeg pomena vasojevićkog plemena u pisanim spomenicima (1444.), do završetka Drugog svjetskog rata,iz pera dr Vukića Ilinčića istoričara iz Podgorice.U rublici ''naše svetinje''O crkvi svetog Jovana Krstitelja u Šekularu kod Berana piše,profesor Blagoje Šarić i citira  Stihove iz narodne pjesme ''Margita  devojka i Rajko vojvoda'' u kojoj se pominje Šekular i  vojvoda Petar Šekularac kao rodonačelnik Vojvodstva Šekularskog i kao  jedan od dvanaest srbskih vojvoda: ''Na  onome lomnom Šekularu  ,Onđe beše Petar Šekularac ,A na Skadru na reci Bojani ,Onđe beše  Vukašine kralju''.Zatim u rublici ''Iz Vasojevića izmelju dva broja''pišu stalni saradnici ''Glasa Holmije'',u ovoj rublici imamo aktuelnosti između dva broja.
 

                Od  Plava,Andrijevice,Berana,Bijelog Polja,Podgorice Beograda,Kragujevca...i drugih gradova Crne Gore i Srbije.U ovoj rublici piše i dr Marko Knežević o ''Dva genocida nad Velikom''.U rublici ''Znamenite ličnosti našeg kraja'',u kojoj se opisuje o poslanicima Velike narodne skupštine srbskog naroda u Crnoj Gori 1918.sa ovog područja.Tu je i tekst Mihaila  Jovanovog Bojčića  o proti Bogdanu Laleviću.U redovnoj rublici ''Tragom zavičajne toponimije'',koja opisuje sela u dolini Lima svoj osvrt daje publicista i hroničar Mihailo Mikan Perović,koji opisuje njegovo rodno selo Kralje.O nedavno preminulom Milošu Vuleviću svoj osvrt je dao novinar Darko Jovović,koji izmeđuostalog zapisa:  ''Spavaj, čovječe – noć je još i zvijezde su – sitno je sve ljudsko i zemaljsko!'' zapisa Mihailo Lalić u romanu ''Zlo proljeće''. Zapisa i dodade ''Šta je čovjek? Uspomena na zemlji, ili ni to''. Upravo ove riječi znao je često da izgovori poznati, i po mnogo čemu neponovljivi,  beranski profesor i knjižnjvni stvaraoc Miloš Vulević, koji se, nedavno, napustajući ovozemanjski svijet, preseli u legendu. U stalnoj rublici ''Istraživanja''Urednik opisuje Radoja Raičevića Šćekića iz Gornjih sela kod  Berana poznat je kao dobrovoljac, koji je iz daleke Amerike došao da brani Srpstvo i otadžbinu u Prvom svjetskom ratu. Kada su mu 9.jula 1941.godine ponudili da bude ''poslanik Crnogorskog sabora'' odbio je tu ''privilegiju'', jer nije želio, kako je i sam odgovorio u povratnom pismu predsjedniku ''Crnogorskog komiteta'' Jovu Popoviću, da bude ''poslanik'' i učesnik u prljavom poslu crnogorskih separatista, koji su uz pomoć Italije željeli da stvore suverenu Crnu Goru. Narod Crne Gore je 13.jula 1941. Godine masovno ustao protiv odluka ''Crnogorskog sabora'' i proglasio ih ništavnim.Vladan Folić predstavlja čitalačkoj publici našeg estradnog umjetnika Miloja Bubanju,koji je ponikao u Beranama a sada živi u Beogradu.Čitaoci ima šta da pročitaju u ovom časopisu koji izdaje Srbsko istorijsko-kulturno društvo  ''Nikola Vasojević'' iz Berana.