Srpski pritvorenici u Hagu uzeli Aranđelovdan za svoju slavu

Slavu Svetog Arhangela Mihaila, odnosno narodski rečeno, Aranđelovdan, kako Press saznaje, u petak su proslavili i srpski optuženici za ratne zločine koji se trenutno nalaze u pritvorskoj jedinici u Ševeningenu

Prvi put otkada je ustanovljen Haški sud za zločine u bivšoj Jugoslaviji, ovaj Aranđelovdan je proslavljen kao zajednička slava svih srpskih zatvorenika. Pressov izvor iz Haga kaže da je službu vodio protojerej Srpske pravoslavne crkve iz Roterdama otac Vojislav Bilbija.

Zbog haških propisa, i kako nekima od zatvorenika nije dozvoljeno da se susreću, dvadesetsedmorici „haških" Srba, koliko ih trenutno ima, nije bilo dozvoljeno da zajedno u jednoj grupi proslave Aranđelovdan. Zato se proslava obavila u dve grupe, a nisu bili pozvani zatvorenici drugih nacionalnosti.

- Proslava je bila dostojanstvena. Videlo se da su svi bili srećni što prvi put imaju svoju, zajedničku slavu. Zajedno su slavili i svi su bili domaćini. Hranu su zatvorenici pripremali sami, a slavske kolače ispekle su sestre iz Kola srpskih sestara - priča naš izvor.

Aranđelovdan se smatra slavom koju slavi najveći broj Srba posle Nikoljdana. Arhangela Mihaila slavio je i car Dušan, dok je kod novije političke elite ovaj dan bio neradan za bivšeg premijera Vojislava Koštunicu. U biografiji haških optuženika može se pročitati da je Aranđelovdan porodična slava Stojana Župljanina i bivšeg predsednika Republike Srpske Radovana Karadžića.

Inače, Srbi koji se poslednjih deset godina šalju na „privremeni boravak" u Hagod osnivanja suda imaju svog duhovnika, a to je upravo prota Voja Bilbija. On u Holandiji živi od 1972. godine, a osim što je veoma cenjen u Srpskoj pravoslavnoj crkvi kao sveštenik, poznat je i po izvođenju duhovnih pesama na gitari i po tome što je prvi na teritoriji bivše Jugoslavije demonstrirao kjokušinkai karate. Uz to, oslikavao je i freske u srpskim manastirima i crkvama, među ostalima, i na Svetoj gori.

Svojevremeno, otac Vojislav je izjavio da posećuje sve Srbe u Hagu, bez obzira da li su vernici ili nisu. Nakon smrti Slobodana Miloševića, bez obzira što je bivši predsednik izraženo bio ateista i u Požarevcu sahranjen u smrknuće, na molbu tadašnjih zatvorenika (tada ih je bilo preko 40) služio je molitveni oproštaj.