Sveto-Nikolska saborna crkva: 3:0 u korist Rusije

Sveto-Nikolska saborna crkva u Nici najzad u potpunosti pripada Rusiji. Nedavno je izvršena predaja ključeva tog hrama. Svečana ceremonija je svršila sa višegodišnjim sporom, koji su vodili predstavnici RPC i Carigradske crkve.

Pravoslavni vernici u Francuskoj  su čekali taj događaj u toku nekoliko godina, te su već posumnjali u pozitivno rešenje tog pitanja.

Sveto-Nikolska saborna crkva je sagrađena za uspomenu na cesarevića Nikolaja,  koji je umro u Nici. Parcelu za izgradnju crkve je carska porodica kupila od svojih ušteđevina. Izgradnja je trajala skoro 10 godina – od 1903. do 1912. godine. Saborna crkva, sagrađena u najboljim tradicijama ruske arhitekture, bila je veoma lepa. Kupola  zvonika i  6 krstova bili su pozlačeni, brojni  lukovi i prozori su oivičeni izrezbarenim belim mramorom.

Rusija nije dugo bila vlasnik te saborne crkve. Posle revolucije 1917. godine ona je bila pružena na arendu skoro za 90 godina. Međutim, kada je rok ugovora istekao, pravoslavno udruženje pod okriljem Carigradske patrijaršije odbilo je da napusti zgradu. Rusija je tražila pravdu u francuskom sudu, - ispričao je u intervjuu Glasu Rusije osnivač pokreta «Za pomesno pravoslavlje ruske tradicije u zapadnoj Evropii», poznati društveni delatnik  ruskog inostranstva Nikita Krivošein.

Sud prvog stepena u Nici posle duže i teže rasprave uz proučavanje ogromnog broja arhivskih dokumenata izrekao je presudu da je vlasnik Sveto-Nikolske saborne crkve Ruska Federacija. Međutim, arendatori nisu se složili sa presudom i  podneli žalbu. U maju ove godine apelacioni sud je ponovo priznao da RF ima pravo kao zakonski vlasnik saborne crkve. Međutim, udruženje pravoslavaca Carigradske patrijaršije uporno je odbijalo  priznanje legitimnosti te presude, te nije napuštalo sabornu crkvu.

Stalni skandali, povezani s sabornom crkvom u Nici poslednjih godina, podelili su ne samo predstavnike dve patrijaršije – Moskovske i Carigradske, već i obične vernike pravoslavne Francuske. Jedan deo je smatrao da je želja vratiti sabornu crkvu samo ambicija Rusije i RPC, koje teže da dokažu svoju snagu. Drugi su, naprotiv, bili uvereni – što se skorije  saborna crkva vrati ruskom pravoslavlju, to će  ona brže prestati da bude muzejsko-turistički kompleks. Arendatori su naplaćivali ulaz, i to plata nije bila mala. Molitva u toj sabornoj crkvi je koštala oko 3 evra. Između ostalog, pristalice RPC su smatrali da upravo zbog toga carigradska zajednica nije žurila da napusti tu crkvu.

Tek u avgustu 2011. godine, zahvaljujući  naporima protojereja Nikolaja Ozolina, kojeg je Moskovska patrijaršija imenovala za nastojatelja Sveto-Nikolske saborne crkve,  posle  zajedničke liturgije bilo je objavljeno da udruženje napušta crkvu.

Danas se obnavlja parohijski život. Doduše,  dok je trajala parnica, zgrada je oronula. Verovatno će radove na restauraciji ruske svojine finansirati i francuska strana, jer je Sveto-Nikolska saborna crkva uneta u spisak istorijskih spomenika Francuske.