Predizborno hapšenje

Naprotiv,  privođenjem nesretnog Ljubojevića, samo je označen početak predizborne kampanje  u kojoj bi  SNSD trebao da podastre bilo kakav adut i pokriće za sveopštu pljačku koja je sistmski  pustošila budžete u proteklih skoro sedam godina.

 A tamo gdje se borba protiv korupcije i organizovanog kriminala smatra prigodnim vatrometom  uz predizborne mitinge je rajsko mjesto za „biznismene“ i „investitore“  koji ne mogu da iskažu svu maštovitost u ambijentima u kojima funkcioniše pravna država.

 Ali u partokratskom sistemu poput ovog u RS , uski politički interes i lični računi uvijek su
iznad prava i pravde.

 Zbog toga je, bez obzira na okolnosti koje ga terete, u suštini stradao i Ljubojević,  koji je prinijet kao žrtva i  izuzetak koji potvrđuje pravilo da je RS, pod sadašnjom upravom, obećana zemlja za sve koji u jednom mandatu i pod visokim pokroviteljstvom hoće da riješe sve egzistencijalne porobleme za narednih sto godina.

 Ono što izaziva mučninu je  naivna i prozirna taktika SNSD-ove vlasti jer samo slučajni prolaznici kroz RS nisu znali da je Ljubojević „tipovan“ kao idealno pokriće za sve pustošenje šumskog kompleksa u vrijeme njegovog prethodnika.

Istovremeno, ovaj žrtveni jarac  funkcionalno je upotrijebljen u dokazivanju stare mantre kako „nema nedodirljivih“ samo je on imao nesreću da dodirnu prvo njega a ne, na primjer,  Neđu Ilića.

Tako se ispostavilo da „ljepljivi prsti“ krase, ne najveću stranku unutar vladajuće koalicije SNSD, nego onu najsitniju kariku –  socijaliste  koji su nastupali pod parolom „Pravda za sve“.

 Tako je SNSD pokušao jednim metkom da poskida što više trofeja pa je na iskušenje stavio i Petra Đokića koji ima jednostavan izbor – ili će priznati da su njegovi kadrovi  nosioci lopovskih tendencija  pod floskulom  „svako neka odgovara za svoja djela“  i tako spasi svoju kožu puštajući niz vodu Ljubojevića ili će javno zamjeriti  „starijem bratu“ što nije čišćenje počeo iz svojih redova u kojima su sve kapitalci do kapitalca.

 Ovakvo demonstriranje karaktera vodilo bi raspadu vladajuće koalicije u čemu, za sada, može izgubiti samo Đokić.

Medijska matrica ovog događaja podsjetila je na najcrnje vrijeme  u kome je kompartija  propagandno definisala lažnu stvanost u koju su svi morali vjerovati .

Odmah nakon vijesti da je uhapšen Ljubojević, čudna li čuda, predsjednik RS je zatražio da Vlada vanredno zasijeda čime se javnosti sugeriše energičnost i odlučnost  pomenutih institucija u prepariranju nesretnog
Ljubojevića.

Nakon, toga odmah je emitovana  podrška sa najvišeg mjesta  hapšenju direktora „Šuma RS“ što se u ovakvom pravosudnom sistemu može smatrati  i presudom nakon koje nema prava žalbe.

 A sve je počelo nimalo naivno, naslovnom stranom jednog pisanog medija sa fotografijom  Ljubojevićeve kuće od milion maraka.  Svima koji znaju da je taj objekat tek  uboga straćara u odnosu na vile, hacijende i ostala čuda nove vlastele koje za ove vlasti nikada neće biti na naslovnici ove novine, bilo je jasno kakva sudbina čeka  prvog šumara Srpske.

Svima izuzev njemu i Petru Đokiću.