Policijska tortura u Cnoj Gori

Najnoviji izvještaji međunarodnih organizacija o događajima koji svjedoče policijsku torturu u Cnoj Gori, veoma su zabrinjavajući i pokazuju da naše društvo klizi u finalni stadijum klasične diktature. Komitet Ujedinjenih nacija za prevenciju mučenja i nečovječnog postupanja sa razlogom je zatražio od čelnih ljudi izvšne vlasti da dostave sve informacije o katastrofalnoj bezbjedonosnoj situaciji u Crnoj Gori. Posebno je indikativno da ovaj prestižni ogranak najznačanije međunarodne institucije, zahtijeva da se, nakon više od 1.600 dana od brutalnog ubistva Duška Jovanovića, konačno objave podaci do kojih su došli državni organi u procesu otkrivanja naručilaca i izvršilaca ovog gnusnog zločina. Kažem - indikativno, jer je valjda logično da država radi svoj posao, a ako nije sposobna da postupi u skladu sa interesima građana, onda ne čude opomene spolja od uticajnih globalnih političkih i diplomatskih faktora. Srpska lista podjeća i na nedavni izvještaj Evropske komisije u kome se apostrofira brutalno nasilje kao opšta društvena pojava i prijetnja u Crnoj Gori i ustaljena nekažnjivost ataka na novinare.

Država u kojoj se samo za mjesec dana zabilježe 23 najteža incidenta u kojima su žrtve prebijanja građani, a izvršioci službenici Uprave policije, zaslužuje pojačan međunarodni nadzor. Crna Gora nema kapacitet zemlje koja suštinski raspolaže institucijom ombudsmana, a Unutrašnja kontrola Uprave policije postoji isključivo na papiru. Na čelu Unutrašnje kontrole nalaze se kadrovi koji su u lokalnim ispostavama Ministarstva unutrašnjih poslova i Uprave policije zapamćeni, tokom mandata na čelu opštinskih područnih jedinica, po rekordnom broju slučajeva torture nad građanima. Naravno, lokalno rukovođenje su završavali, a unapređenja na nivou republike dobijali, bez bilo kakvih kazni kojima bi se sankcionisalo djelovanje koje se kosi sa zakonskim propisima. Dakle, policija u Crnoj Gori je nesporno ideološka, bez preduslova da ispuni očekivanja građana. Zbog toga bi bilo dobro da se brojne aktivne nevladine organizacije, u prvom redu MANS, Centar za razvoj nevladinih organizacija i Crnogorski helsinški komitet za ljudska prava, napokon oglase povodom brojnih slučajeva drastičnih kršenja elementarnih građanskih sloboda u Crnoj Gori. Neka pozamašne i najčešće nekontrolisane donacije iskoriste za makar jedno putovanje u Ženevu, Brisel ili Njujork, kojom prilikom bi Komitetu ili nekoj drugoj organizaciji Ujedinjenih nacija koje se bave prevencijom torture, ili jednoj od tri institucije Evropske unije, predočili brojne primjere prekoračenja policijskih ovlašćenja u Crnoj Gori. Ukoliko neće da progovore o događajima koji svjedoče da se ne poštuju Ustavom i zakonima zagarantovana prava građana koji podržavaju opoziciju, veoma je lako ustanoviti konačnu dijagnozu za takvo ponašanje.

Teško je razumljivo da je za MANS važnija priča o jednom kilovatu električne energije u odnosu na najmanje jedno dnevno policijsko batinjanje tokom poslednjih trideset dana. Ipak, ako je tako, onda je savim prirodno da se ova medijski veoma prisutna nevladina organizacija proglasi ,,nadležnom'' samo u onom dijelu civilnog sektora koji vlastima može da naškodi isključivo na nivou registrovanja proste numerike, i zapravo u tom dijelu, samo kada su u pitanju promili. Svakako, bez prevalikog uticaja na dalje postupke režima, baš kao što je i Slobodan Franović izbirljiv do mjere da ga jedino ne interesuju kršenja ljudskih prava i sloboda kada su žrtve torture Srbi. Naravno, od Franovića to odavno ne iznenađuje, ali zbog ,,transparentnosti'' njegovog rada, Srpska lista redovno registruje nepoštene postupke predsjednika Crnogorskog helsinškog komiteta.