Pravoslavna Francuska

Izgradnja pravoslavne ruske crkve u Parizu naziva se istorijskim događajem. Neobični projekat bio je iznet na međunarodni konkurs početkom godine i dobio je prvenstvo po broju glasova. Smatra se da će nova crkva na žiopisnoj obali Sene pored mosta Aleksandra Trećeg biti saborna i da će sadržati ne samo prostor za molitve, već i ruski kulturno-duhovni centar.

Na jesen će započeti pripremni radovi, a u januaru naredne godine izgradnja crkve. Ruski kulturni duhovni centar na keju Branli već sada nazivaju crkva-talas. Prema projektu to će biti belokamena crkva sa 5 kupola, pokrivena hajtek staklenim talasom pod kojim će bit ine samo veći deo građevina, već i velika zelena zona. Novac za projekat izdvojen je iz budžeta RF, deo od dobrovoljnih priloga. Podizanje takvog neobičnog duhovnog centra simbolično svedoči o tesnim kulturnim vezama koje odavno postoje između Rusije i Francuske, smatra pogalvar RPC Patrijarh Moskovski i sve Rusije Kiril.

Kao rezultat ovih veza, ogroman talas emigracije posle revolucije stigao je upravo na francuske obale. Francuska je postala mesto gde su živeli mnogi koga je Rusija odbacila posle građanskog konflikta, i u Francuskoj postoji pravoslavna eparhija. Što se tiče saborne crkve RPC, do sada se ona nalazi u prostoriji garaže adaptiranoj u te svrhe. Teško je bilo 30-ih godina izgraditi crkvu, pa i kasnije je bilo teško, i do sada je centar Ruskog pravoslavlja u Parizu ova adaptirana garaža.

Pariska crkva nije jedina koja će uskoro biti izgrađena u Francuskoj. Ruska crkva će se uskoro pojaviti i u Strazburu. Njen projekat je takođe spreman i utvrdio ga je patrijarh. Za pravoslavne vernike u gradu pojava svog hrama je veliki događaj. Za sada oni su primorani da iznajmljuju prostoriju katoličke i protestantske crkve.

Ne tako davno Rusija je dobila još jednu pravoslavnu crkvu u Francuskoj: Sabor Svetog Nikole u Nici, najveći pravoslavni hram u Evropi. Bitka za njega u direktnom i prenosnom smislu vodila se niz godina. Slučaj je stigao na sud, govori arhiepiskop Jegorjevski Mark.

Radi se o tome što je crkvu izgradila ruska država i pripadala je carskoj Rusiji. Zatim je ispala tako da je pravo vlasništva nad crkvom bilo predato crkvenoj opštini. I oni su držali službe u toj crkvi. Ali rok najma je prošao i država koju predstava ambasada RF u Francuskoj zatražila je da se obnove ugovorni odnosi. Mada crkvena opština je odbila da napušta crkvu. Francuski sud je priznao pravo ruske države.

Ruska crkva je uverena da je stalno interesovanje Francuza za rusko pravoslavlje izazvano time što Evropa preživljava prelomni momenat svoje istorije. Promena etničkog sastava, razmišljanja o tome ko se može nazvati savremenim evropljaninom i kakva je budućnost evropske civilizacije, sve to tera građane EU da obrate pažnju na Rusiju i Rusku pravoslavnu crkvu, smatrajući je u mnogome čuvarom hrišćanskih tradicija i duhovnih korena evropljana.